Sükûnet
@Suab
,☆
Çiçeklerden en çok karanfili severim.
bana gerçeği hatırlatır.
☆,
**konulara derinlemesine girmeme sebebim kısa tutmak ve değerli zamanınızı daha fazla almamak... 🌹☕
Şüpheciler der ki; başkalarına yardım ederiz çünkü etmezsek hissedeceğimiz utanç ve suçluluğu bu eylemle gidermek isteriz veya kendi kendimize daha fazla saygı duymak için, insanlar tarafından hayırsever ve iyi birisi olarak tanınmak için yardım ederiz. diyor
M. Kemal Sayar 
Yavaşla kitabında
Kitabın bu pasajını okurken aklıma Sudan’lı bir çocuğun hikâyesi geldi.
resimdeki fotoğrafçının adı Kevın Carter, 3. resimdeki Pulitzer Ödülü alan Kevın’ın intihar ettiği medyada söylense de aslında hikâye biraz gerçek, biraz sahte.
Kevın, fotoğrafı çektikten sonra akbabayı oradan uzaklaştırır. Sudan’lı çocuğun ismi Kong Nyong ve yoluna devam eder. Yardım merkezine de ulaşma şansı olur.
Lakin seneler 2007’ye geldiğinde Kong ölümden kaçamaz. Sıtma sonrası herkesin varacağı sonu (fotoğraf 3 yaşından), 20 yaşında son nefes aldığı yıl olur.
Fotoğrafçının intiharı doğru. Lakin sadece Kong’un olayından değil. Vahşet, savaş, dram, sefalet; her insanın kaldıracağı bir yük de değil.
Bazı yükleri kaldırabilmek veya kaldıramamanın gerçeklik tanısı da Kemal Hoca’nın bir pasajında az çok konuya teğet bir dokunuş yapmış diyebiliriz.
~ 🌹 ~
Hayatın mutluluğu ve samimi tebessümün kaynağı da, içinizde biriktirdiğimiz sevginin ruhunuza sirayet etmesiyle mümkün.
Hangimiz yapabiliyoruz? Nefes almak da tam burada başlıyor. Daha doğrusu yaşamak. Herkesin nefes aldığı bu dünyada; iyilerin az göründüğü, kötülerin cirit atıp “yakıyosun baba” yalapşaplığıyla gayet memnun olduğu bir düzen...
Peki biz bir insan olarak ne yapacağız? Bu soruyu kendime soruyorum: “
Sükûnet sen kimsin?” “İnsan kalabilmek için ne yaptın, başarabildin mi?” Ara sıra kendimi sorgulayıp cevabının olumsuz olması da kendi adıma üzücü.
Etrafıma
M. Kemal Sayar Yavaşla kitabında
Kitabın bu pasajını okurken aklıma Sudan’lı bir çocuğun hikâyesi geldi.
resimdeki fotoğrafçının adı Kevın Carter, 3. resimdeki Pulitzer Ödülü alan Kevın’ın intihar ettiği medyada söylense de aslında hikâye biraz gerçek, biraz sahte.
Kevın, fotoğrafı çektikten sonra akbabayı oradan uzaklaştırır. Sudan’lı çocuğun ismi Kong Nyong ve yoluna devam eder. Yardım merkezine de ulaşma şansı olur.
Lakin seneler 2007’ye geldiğinde Kong ölümden kaçamaz. Sıtma sonrası herkesin varacağı sonu (fotoğraf 3 yaşından), 20 yaşında son nefes aldığı yıl olur.
Fotoğrafçının intiharı doğru. Lakin sadece Kong’un olayından değil. Vahşet, savaş, dram, sefalet; her insanın kaldıracağı bir yük de değil.
Bazı yükleri kaldırabilmek veya kaldıramamanın gerçeklik tanısı da Kemal Hoca’nın bir pasajında az çok konuya teğet bir dokunuş yapmış diyebiliriz.
~ 🌹 ~
Hayatın mutluluğu ve samimi tebessümün kaynağı da, içinizde biriktirdiğimiz sevginin ruhunuza sirayet etmesiyle mümkün.
Hangimiz yapabiliyoruz? Nefes almak da tam burada başlıyor. Daha doğrusu yaşamak. Herkesin nefes aldığı bu dünyada; iyilerin az göründüğü, kötülerin cirit atıp “yakıyosun baba” yalapşaplığıyla gayet memnun olduğu bir düzen...
Peki biz bir insan olarak ne yapacağız? Bu soruyu kendime soruyorum: “Sükûnet sen kimsin?” “İnsan kalabilmek için ne yaptın, başarabildin mi?” Ara sıra kendimi sorgulayıp cevabının olumsuz olması da kendi adıma üzücü.
Etrafıma
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Etik epistemolojiden önce gelir” demişti Emmanuel Levinas, “ötekinin tanınması ve geçerli kılınması, sorgu sual edilmesinden önce gelir.”
En sevdiğim insan tipi; tabii ağzına kürekle vurmuyoruzPsikoloji
Ahlakın ötekinin yüzünde başladığına inanan bir kişi, sırada bekleyen insanların önüne geçemez.
O tatlı dilin, güler yüzün, inan ki....Psikoloji
Kimi insanlar vardır hayatları boyunca parayı koklar, o kokuyu aldıkları yöne seğirtirler. Kimileri iktidara açtır, oturdukları koltukla yüceldiklerini sanırlar. Herkes kendi güvensizliğini iyileştirme telaşındadır.
Oysa güzelliği, iyiliği ve hakikati aramayan bir ömür, sonunda insana beyhude bir debelenme hissinden başka ne verebilir?
Yaşamın güzelliği ölümün tatlı kokusuPsikoloji
Ölümle yüzleşebilenler, hayatlarına derinlik ve anlam katabilen insanlardır.