Ali Suat Şen
@Suat1988
Emekli (Mak.Müh.)
Yüksek Lisans (Sosyoloji)
Ankara
İzmit
180 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"İdam cezası adaleti mi tesis eder yoksa toplumsal-siyasal çerçevesi dışında düşünülemeyecek cürümlerin yükünü tek bir bireyin sırtına yükleyerek kolaycı bir adalet yanılsaması mı yaratır?
Büyük yazar Victor Hugo, bir idam mahkûmunun kendi kaleminden aktardığı hikâyesinde işin insani boyutuna dikkat çekerken ağır bir toplumsal eleştiri de yapıyor aslında.
Giyotinle yapılan infazların halk arasında coşkuyla karşılandığı bir dönemde Hugo'nun esere yazdığı önsöz ise, bugün dahi güncelliğini koruyan insani-toplumsal sorunlara dikkat çeken bir hukuk felsefesi dersi adeta."
Kitabın arka kapağında bu açıklama var. Üç bölümden oluşuyor kitap. 1832 yılında kaleme alınmış bir "Önsöz" ile başlıyor.
1832 yılında Osmanlı Padişahı modernleşme adımlarıyla tanınan ve Yeniçeri Ocağı'nı kaldıran II. Mahmud idi. Saltanatı 1808 ile 1839 yılları arasında sürmüştü. Nereden çıktı bu bilgi şimdi.
Önsöz'de şöyle diyor Hugo; "Rezil makine Fransa'dan çekip gidecek, buna güveniyoruz ve bizim ona indireceğimiz darbeler sayesinde, Tanrı'nın izniyle topallayarak gidecek.
Konukseverliği başka yerlerde arasın, medeniyete ayak uydurmaya başlayan Türkiye'ye değil, onu istemeyecek vahşilere değil, ama barbar bir ülkeye, medeniyetin basamaklarından biraz daha aşağı inerek Rusya veya İspanya'ya gitsin."
İkinci bölüm ise 1832 tarihli üçüncü baskıda yer alan "Bir Trajedi Hakkında Bir Komedi" diyalog şeklinde bir önsöz.
Açıkcası bir ve ikinci bölümleri okuduğumda ben bunu neden okuyorum hissiyatındaydım.
Üçüncü bölüm; "Bir İdam Mahkumunun Son Günü"
"Yeter ki burada yazdıklarım bir gün birilerinin işine yarasın, hükmünü vermeye hazır yargıcı durdursun, masum veya suçlu bedbahtları, benim gibi can çekişmeye mahkûm edilmiş birilerini kurtarmış olsun. Neden? Ne için? Bunun ne önemi var? Kafam kesildiğinde
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tarih okumalarını seviyorum. Birçoğu bilgileri tazelerken, o güne kadar hiç bir şekilde karşılaşmadığın yeni bilgiler ile karşılaşınca da keyfi katlanıyor.
Kazım Karabekir Paşa, Milli Mücadelenin Doğu Cephesi Komutanı, şöhreti "Şark Fatihi", " Ermenistan Fatihi ". 1882 doğumlu, atadan asker bir ailenin çocuğu olarak çok küçük yaşta başladığı öğretimini gıpta edilecek şekilde birincilikler ile süslemiş.
Aynı liseden mezunuz. Kuleli Askeri Lisesi'ni, Harp Okulu'nu, Harp Akademisi'ni birincilik ile bitirip Kur.Yzb. olmuş.
Dikkatimi çekti 1919 İstanbul'una kadar Mustafa Kemal ile neredeyse yolları hiç kesişmemiş, veya kaydadeğer görüşmeleri olmamış. Enver Paşa ile, Cevat Paşa ile, İsmet İnönü ile defaten karşılaşmış ve görüşmüşler. Birlikte çalışmışlar.
Ama Mustafa Kemal Paşa'yı milli mücadelenin lideri olarak gören Kazım Karabekir Paşa, Erzurum'da " Bütün kolordumla emrinizdeyim Paşa'm" diyerek milli heyecanı ateşlemiş.
İlk defa karşılaştığım bir bilgi ise; Cumhuriyet ile gelen bazı inkılapları önceden uyguladığı, mesela soyadı kanunu çıkmadan 23 yıl önce 1911 yılında resmi müracaat ile soyunun adı olan "Karabekir" soyadını kullanmaya başlaması.
Okumak zenginlik.
Keyifli okumalar...
Sürükleyici bir kurguyu soluksuz okudum. 12 bölümden oluşan kitap William Golding'in 1954 de kaleme aldığı ilk romanı. 12 bölümü bitirdiğimde bende oluşan izlenimi Mina Ungan "Sonsöz" bölümünde şöyle ifade etmiş;
"Belirli koşullar altında yetişkinler böyle davranabilir, ama altı ile on iki yaş arasında küçük çocuklar, uygar dünyanın baskısından uzaklaşınca, nasıl böylesine vahşileşebilir, kan dökecek kadar acımasız olabilir diye düşünen birçok kişi, küçüklerde bile bu kadar korkunç bir biçimde belirdiğine göre, Sineklerin Tanrısı'nda kötülüğün insan yaratılışında doğuştan var olduğu görüşünün savunulduğu kanısına varıp dehşete kapılmıştır. Okuyucuların duydukları bu dehşeti doğal saymalı; çünkü çocukların tertemiz birer melek oldukları konusunda, yanlış olduğu kadar da yaygın bir inanç vardır. Oysa kendi çocukluğuna ve yakından tanıdığı çocuklara duygusallıktan arınmış gerçekçi bir gözle bakabilenler, çocukların küçük birer melek değil, tıpkı yetişkinler gibi birer insan olduğunu bilirler. İnsanlarda ise, ister büyük ister küçük olsunlar, hem iyi hem de kötü içgüdüler vardır... "
"Sineklerin Tanrısı"
İngilizlerin Beelzebub dedikleri şeytanın Kutsal Kitap'taki İbranice adı.. Sineklerin Tanrısı anlamına gelen Ba-al-z-bub olduğu için de William Golding kitabına bu adı vermiş.
Keyifli okumalar...
1774 Graz doğumlu Joseph von Hammer-Purgstall, 1794'te Şark Akademisi'nden mezun olduktan sonra 1799-1800'de dil oğlanı ve 1802-1806'da da elçilik sekreteri olarak İstanbul'da ikamet etmiş. "İstanbul Günleri" 1774 ile 1852 yılına kadar yaşadıklarını kaleme aldığı "Hatırat" ının yüzde altısına tekabül ediyormuş. Ömer Faruk Demirkan'ın tez çalışması sonucu ortaya çıkan kitap dört bölümden oluşuyor. İlk üç bölüm beklentimin ötesinde çok çok fazla akademik. Genel okuyucu ve hatta tarih okuyucusunun bile zorlanacağı detaylar ihtiva ediyor. Dördüncü bölüm ise Joseph von Hammer-Purgstall'ın hatıratındaki "İstanbul Günleri". Açıkcası beklentim bu değildi. Belki de yazarın " İstanbul ve Boğaziçi" isimli kitabını okumayı arzu etmiştim. Kapsadığı dönemi (1799-1806) elçilik ve elçilik konutları, muhitleri, çalışanları ve ilişki içinde oldukları üzerinden tuttuğu günlükler ile anlatma yolunu tercih etmiş. Yer yer okuması zor olsa da bazı yerde takdir etmeden geçmek olmuyor. Tespitler inanılmaz. 1800 lü yılları okurken, "Yok artık" dedirtiyor.
Meraklısına tavsiye olunur...
Tiyen-Şan Dağları, Isık Göl. Kıvrılarak tırmanılan dağ yolları ve düze inilince kenarında kuğuların oynaştığı göl.
Müthiş bir aşk hikayesi belki ama öncesinde muazzam bir coğrafya, tarih, sosyoloji incelemesi.
Çok güçlü bir kalem.
Elveda al yazmalım, selvi boylum...
