Kendimi bulursam kaybediyorum, inanırsam şüphe ediyorum, eğer zaten elde etmişsem sahip olmuyorum. Gezinir gibi uyuyorum, ama uyanığım. Uyurmuş gibi uyanıyorum ve kendime ait değilim. Hayat nihayetinde upuzun bir uykusuzluktur, düşündüğümüz ve yaptığımız her şey, onu bölen, ayıltıcı sıçramalardır.
Uyuyabilmek çok mutlu ederdi beni.
Hata yapma, acı çekme yeteneği herkese eşit verilmiştir. Ancak hissetmeden yaşarsak bela gelmez başımıza; ve en yüksek, en soylu, geleceği en iyi gören insanlar; önceden tahmin edip hor gördükleri şeylere katlanan, acısını çekenlerdir. Hayat budur işte.
Sonra, yalnız olduğunu düşünerek tekrar indirdi, ama geç kalmıştı. Kirlendiğini biliyordu, hayatı boyunca olmadığı kadar kirliydi. Hayvana dönüşmenin birçok yolu var, diye düşündü, bundaha sadece ilki.