Kendileriyle çelişen ve onlara acı veren şeye tanrı dediler: sahiden, kahramanlara özgü çok yön vardı tapınışınlarında!
Ve insanı çarmıha gerdiklerinde bilmiyorlarlardı tanrıyı sevmenin başka bir yolunu!
Cesetler olarak yaşamaktı niyetleri, simsiyah süslediler cesetlerini; sözlerinden bile hala ölüm odalarının pis kokusu geliyor burnuma.
Soğuk kış gecelerinin birinde, her gün bir ikisine bindiğim otobüslerden birinin içinde, nereden geldiğimi bilmeden, nerede olduğumu bilmeden, nereye gittiğimi bilmeden, ne kadar hızla, fark etmeden gidiyordum, günlerdir gidiyordum.