Gerçekten yaşadım, diyebildiğim kaç günüm var,
sayamadım
***
Ben her fırtınaya bir kanat verdim
Yollara düşemediğim bundandır şimdi
***
Anne ben geldim, ağdaki balık
Bardaktaki su kadar umarsızım
Dizlerin duruyor mu başımı koyacak?
Anne ben geldim, oğlun hayırsızın...
***
Bu kez biraz uzun sürdü bu keder
Içime ağır bir taş gibi takılıp kaldı
Acı, takunyalar giyerek yürürdü yüreğimde
Sevincinse tüyden ayakları vardı
Burada Gömülüdür 1. Cilt, Ahmet Erhan
Turgut Uyar'ın dediği gibi;
"başarısız boktan bir kış geçirdik kanımız bile doğru dürüst akmadı bir sürü çocuğu öldürdüler"
Khaled Hosseini şöyle diyor;
"Afganistan'da çocuk çok ama çocukluk yok"
Ülkemizde de öyle değil mi? İnsan var ama "insanlık" yok.
Bizler üç maymunu oynadığımız sürece aşağılık haysiyetsiz yaratıklar daha bir sürü çocuk kadın savunmasız canları yok edecek değişen sadece isimler olacak bir şeyler değişmediği sürece...