Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim,gezmediğim,sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça,gönül tahtıma keyfince kurul!
Sâde bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
"Hepimiz böyleyiz işte." diye düşünüyordu,"Birbirimizden pek farkımız yok. Ancak ağır hastalandığımız ya da öldüğümüz zaman hatırlıyoruz birbirimizi. O yitirdiğimiz ne iyi, ne eşsiz bir insan olduğunu, ne büyük iyilikler yaptığını, ancak o son demde anlıyoruz.