“Sağ,sol fark etmiyor. Ülkede tek bir siyaset biçimi ve birbirine benzer siyasetçiler var. İlkeli, ahlaklı olanlardan çok çıkarını gözetenler başarılı oluyor. Halk eğitimsiz kolay kanıyor. Siyaset çarkıysa hep aynı yöne dönüyor…Bireysel çabalar, dürüst, samimi, değişimi öngören inanmış insanlar yok mu, var ama sistem içinde sayıları az ve uzun süreçte yenilgiye uğruyorlar”
Zamanla geçer, denir, ben hiçbir şeyin geçtiğine inanmıyorum. Belleğimizde yıllar boyu birikmiş, bir kenarda duran yaşam parçaları çağrılmayı bekliyor ve tıpkı aniden bastıran bir fırtına gibi geri dönüyor. Çünkü bunların kendi öykülerinin de anlatılmaya ya da bir kurguya dönüşmeye gereksinimleri var. Fırsat kolladıkları zamanlar oluyordur belki.