Sevgili Paulstadt halkı, burada son, gerçekten son kez hatalarıma değinelim: Evet, rüşvet verdim, tutamayacağım sözler verdim, muhtemelen nikâhsız bir yığın çocuk yaptım, yalan söyledim, kandırdım, berbat işler yaptım, kötüydüm, haindim, sahtekârdım, acımasızdım. Özetle şunu söyleyebilirim: Arkadaşlar, sizden biriydim!
Önde olmak gibi bir şeye dünyada aldırmadığımı söyledim. Onlara yetişebilmek, bana neredeyse bu kadarı yeterdi. Her zaman arkada kalmak bir tür yalnızlıktır.