Adı konmamış bir vedanın gölgesinde yaşamak gibiydi bu sevi. Gülüşlerimdeki geç kalmışlıkla içimde eksilen bir şeylerin yasını tutuyorum. Ruhum kendine yabancı bir akşam üstünde kaldı.
Sana gelemeyen bir yanım var artık...
(Ruhumun en dürüst halidir belki de.)
On mayıstı bugün ve tabii ki benim doğum günümdü. Ömer hatırlamama bile fırsat vermemişti ve o tok sesi ile öyle güzel şiir okurdu ki ayaklarınız yerden kesilirdi. Yine öyle oldu. " İyi ki doğdun nazende sevdiğim... Sana bir ömür şiir okusam beni dinler misin? "