Hayatımın başı ve sonu belliydi;hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım. Oyalanacak durumum yoktu. Ezberlemiş olduğum bütün şiirleri okumalıydım,bütün kavgalarımı çıkarmalıydım,bütün kuruntularımı ortaya dökmeliydim..
Öyleyse,ben de hayatımın sonuna kadar aynı yerde kımıldamadan oturacağım.Herkes istediği kadar koşsun.Beni anlayacak insan beni oturduğum yerde de bulur. Oturacağım ve bekliyeceğim..