Kalabalık şehirlerde yalnızız her birimiz
Hepimizden bir şeyler eksik...
Uyuyunca bile geçmeyen
Gece yatmadan önce uykuya hasret bırakan
Sabah kalkmadan önce boğazında düğümlenen
Kimsenin bilmediği
Ya da herkesin farkında olup senin kendinden bir haber dolaştığın
Eksik işte bir şeyler
Hiç fazla değil hep eksik...
Yaş almak değil, yaşayamamak üzüyor insanı... Hep bir erteleme içinde kalıyor haylerimiz... Yaşayamadıklarımızdan harcıyor zaman... Ve acaba mutlu olur muyuz cümlelerinde geçiyor günler...
Sonbahar kadar hüzün doluyum şu sıralar
Seni tanımak belki de bu hüznün sebebi
Sen bir mısra gibi bakarken bana
Ben bütün şiirlerle hitap ediyordum sana...