Ben artık yanan değil sönen bir kalp taşıyorum dedi kadın. Yok olmuş kalbim ve yerinde koca bir boşluk. Artık hiçbir his yok içimde. Ne aşk ne sevgi ne acı ne hüzün... Koca bir boşluk koca bir boşluk işte. Ne beklersin ki bu boşluktan. Ben, beni bu hale getiren herkesin eseriyim. Bir şey soracaksan git benim duygularımı çalanlardan sor işte.
Bir gün her şey istediğim gibi olacak mı? Peki nereye kadar sabretmek gerek? Artık o kadar düşünmek istemiyorum ki, kaçıyorum kendimden ve kendimden kaçtıkca uzaklaşıyorum insanlardan. Biri gelip soracak da değecek yarama diye...