Yakınında olduğu kadar, aşka bir o kadar uzakta kalan iki sultan...
Uzakta kalıp da bir o kadar yakınında olan Ömer...
Demek ki ne Şahta imiş marifet ne de Sultanda ...
Dokunup da sevgisini alamayan Şah...
Dokunamayıp da sevgisini hissedebilen Sultan...
Sevilip de kaybeden Ömer...
Son olarak kitabın en sevdiğim cümlesiyle kapatıyorum:
"İnsan sevgiye hükmeder; ama aşk insana hükmeder!.."