Şule
@Sulelosido
5 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne diyoruz bugün? Türkiye' de bir açılım bekliyorsak, bu açılım doğrudan doğruya herkesin kabul edebileceği șekilde bu ülkede yaşayan insanların bütün zorlukları göze alabilecekleri bir dönemi yaşamalarıyla sağlanabilecek bir șey. Yani biz bir kurtuluş bekliyorsak eğer, bu kurtuluş mutlaka öncesinde bir sıkıntıyı gerektiriyor. Bir sıkıntı, ciddi bir sıkıntı, bir mahrumiyet, bir eziyet hatta. Bu eziyeti göze almamız lazım. Bu eziyet nedir? Birbirimizi kabul etmekten dolayı birbirimize verdiğimiz kan. Biz eğer böyle bir dayanışmayı başlatabilir ve bir olgunluğa eriştirebilirsek... Ki burada şiir bizim için müthiş bir mühimmat alanıdır, bütün şiirlerimiz; Ahmet Haşim'in ki de, Tevfik Fikret'in ki de, Nâzim Hikmet'in ki de, Necip Fazıl'ın ki de bizim millet olarak varlık kazanmamızda bir depo, istediğin kadar, istediğin boyutta, istediğin renkte kullanabileceğin müthiş bir küme. Şimdi buna dayanıp ne yapmamız lazım? Bizim millî varlığımıza tehdit oluşturan unsurlara karşı bir cevap vermemiz lazım. Yunanlıların çok beğendiğim bir sözü vardır. Onlar düşmanlar tarafından kuşatıldıkları zaman, "Silahlarınızı teslim edin!" çağrısına şu cevabı verirler: "Gelin, alın!" Anlatabiliyor muyum? Bizim de bütün toplum olarak bu dirayete kavuşabilmemiz lazım. Bu dirayete şiirimizi ciddiye alarak, şiirimizden beslenerek ulaşabiliriz.
Türkiye aslında devlet olarak varlığını,
millet olarak varlığına raptetmedikçe, bu işten bir hayır gelmez. Bu işin sonu geldi zaten. Bu iş doğrudan doğruya ne yapılacak meselesidir; şu anda yapılmakta olanlarla alâkalı bir şeydir. Siz bugün "Dünya sisteminin dayattığı şeyleri yapmaktan başka bir çare yok!" diyorsanız, bitmiştir bu iş. Daha yapılacak hiçbir şey yok. Onun için Türkiye'de yaşayan herkesin, "Acaba biz kendimiz olarak ne üretebiliriz, hangi yolu açabiliriz?" meselesini düşünmesi lazım...