Sultannn
@Sultannn__
‘Kitapları yakmaktan daha büyük bir suç varsa o da onları okumamaktır.’
Çocuklarımız1000Kitap
Bazen bir cümle çok şey anlatır. Okurken sadece bir cümledir. Ama o cümle aslında içinizdeki kopan fırtınadır.
"Bütün oyuncaklarımı kırdılar/beni sınav kuyularında boğdular"
Bu cümle beni çok sarstı. Hem bir anne olarak hem de bir öğretmen olarak… Çocuklarımızı at yarışı gibi koşturup duruyoruz. Çoğu zaman onların çocukluklarını ellerinden alıyoruz. Evet yanlış yapıyoruz ama hayat şartları bunu gerektiriyor. İyi bir meslek için iyi bir eğitimi şart görüyoruz.
Dün yanına gittiğim arkadaşım kızına (4. Sınıf) sürekli test çöz dedi durdu. Bu durumdan kendisi de rahatsız olduğu için, “ama ne yapayım, o okula gitmesi için çalışması gerekiyor” (sınavla alınacak bir okula hazırlanıyor) diyor. Kendince haklı.
Sınıfta sürekli çocuklar başarılı olsun diye, soruları koyuyoruz önüne, çalış köle der gibi. Hadi biraz da eğlenelim dediğimiz tek saat ise son ders. Her şey onlar başarılı olsun diye.
Peki bütün bunlar niçin? Çocuklarımız öldürülsün diye mi? Bakmayın kitap okuyup alıntı paylaştığıma. Okula gitmediğim şu üç gün ölüm gibi bir şeydi. Ben ölmedim ama çocuklarımız öldü. Bakamadım hiçbir videoya, izlemeye gücüm yetmedi. Hiçbir haber dinlemedim. Yapacağım hiçbir şey onları geri getirmeyecek. Ateş düştüğü yeri yakar derler ya yalan, şu an hepimizin yüreği yanıyor. Ama kimsenin elinden bir şey gelmiyor.
Velilerim arıyor, hocam ne yapalım, çocukları pazartesi okula gönderelim diye soruyorlar. Ben şimdi ne diyeyim? Gönderin, sorun yok mu diyeyim. Ama var. Göndermeyin mi diyeyim? O zaman da, çocukların eğitimini engelliyor diye cimere şikayete giderler.
Neyse işte. Canım çok sıkkın. Yazmak istedim sadece.
GeceyeMüzik
Şifa istemem balından
Bırak beni bu halımdan
Razıyım açan gülünden
Yeter dikenin batmasın
youtu.be/IyDhyor2Q4w?si=...