Sultan
@Sultanokur
Sultan'a göre; Gözlemle, dinle, sus, az yargıla, çok sor!
58 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dünyanın en uzun hüznü yağıyor,
Yorgun ve yenilmiş insanlığımızın üstüne.
Kar yağıyor ve sen gidiyorsun,
Ağlar gibi yürüyerek gidiyorsun,
Belki bulmağa gidiyorsun kaybettiğimizi
O insan ve tabiat çağını.
Dön bana ve dinle!
Kuşlar uçuşuyor içimde
- Erdem Bayazıt
VaroluşçulukDüşünce
"Bugüne deyin çeşitli yanıtlar verilmiş bir sorudur bu. Sözgelişi, Weil'e göre varoluşçuluk bir bunalım, Mounier'e göre umutsuzluk, Hamelin'e göre bunaltı, Banfi'ye göre kötümserlik, Wahl'e göre başkaldırış, Marcel'e göre özgürlük, Lukàcs'a göre idealizm, Benda'ya göre usdışıllık, Foulqué'ye göre saçmalık felsefesidir."
Bana göre ise acının ne kadar tatlı olduğudur. İnsanlık her dönemde acının yeşertici tohumları ile iç içe yaşamış ve ondan beslenmiştir. Hatta varoluşu buna bağlıdır. Ancak bu öyle bir varoluştur ki, yalnızca oluşumunu etkiler, insanın bedenen var olması halini değil. 'Cogito' bunun en net halini yansıtır. Düşünmek varlığımızı betimler, tanıtır. Duygularımız ise bunu yaşatır. İnsan düşünce ve duygusu ile hareket edebilen yalnız bir varlıktır. Bu yalnızlık sürü ile harmanlanınca insan düşünmekten ve duygu halinden arınmaya başlar. Kendisi yerine düşünenler vardır, aslında yoktur. Bu tasarruf ile hareket eden insan gün geçtikçe dehşet bir aymazlığa kendini bırakır. Canını, canını var eden edinimleri, normları ve dogmaları bir bir üretir, hatta bunun için koruyucular bile var eder. Tam anlamıyla bitik bir yoksunluk tüm var olmanın yerini almaya başlar. Ne beden ne ruh ne de düşünce ile duygular kalır geriye, sadece işlemsel robotlar. Gerektiğinde ölmesi gereken, çalışması gereken, yaşamaktan feragat etmesi gereken insanlar.
Aslında var olmayan insanlar.
Sessiz GemiŞiir
Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.
Yahya Kemal ♾️