O minik bedeniyle hep bekledi sadako . Birşeyleri bilmesine rağmen. Kendimizden utandik kimi zaman . Kimi zaten keşke bende burdan katlayıp gonderebilsem diye elimiz kaç kere kağıt ve makaslara gitti . Aceba bu sefer bir mucize olur mu diye bekledik. Sadako yu arkadaşları okulda olduğu saatte yalnız bırakmak istemedik . Yemeği tabakta kaldı. Bizde yiyemedik. Hoscakal sadako bizimlesin.
Gerçekten bittiğinde insanı şöyle bir düşündüren eser oldu benim için. Her sayfası dolu dolu içerikli gelmedi bana ama en sonunda böyle bir sarsıyor insanı diyebilirim.