Hatice

Ağaçların bile sıhhatine imrenerek yürürdüm.
Reklam
Bu sessizlik içinde zaman aramızdan bir düşman gibi geçiyor.
İçimde hep ne olduklarını bilmediğim gizli ve meçhul ümitlere sarılmıştım; onlar olmasa bir saniye bile nefes alamazdım.
Görülecek, işitilecek, tadılacak, okunacak, yazılacak, yapılacak o kadar çok şey birikiyor ki, bundan sonra hayatımın bütün bunlara yetişmeyeceğinden korkuyorum. "Kendi kendime karşı çok borçlandım. Kendime vadettiğim şeyleri yapamazsam utancımdan aynaya bakamayacağım.
Sende öyle bir şey var, öyle bir şey ki hiçbirinde rastgelmiyorum..
Reklam