Olaylar karşısındaki tutumumu değiştirerek ve içimi kaplayan zehirli duyguların sorumlusu olduğumu kabul ederek bana acı veren durumlardan kurtulabileceğimi anlıyordum. Bunu kabullenmek her ne kadar gururuma dokunsa da o haklıydı…
Dönmek için dönüşünü bekleyecek biri gerekliydi insana, bir canlı , bir kedi bile olabilirdi , bir kanarya ya da hoş geldin diyecek bir muhabbetkuşu.
Onun yoktu…
Dünyada doğal ekmek çılgınlığı yaşanıyordu ama zenginler arasında yaşanıyordu, yoksullar ekmeğin doğal olup olmadığına bakabilecek durumda değildiler, onlar doğaya bile aldırmaksızın yaşamaya çalışıyorlardı , hatta sadece hayatta kalmaya…