Sumi Vallgren
@Sumithegreat
Sanırım bu seriyi şu Dollangers serisinden daha çok seveceğim. İlk kitapta tüm V.C. Andrews temaları var, aile draması, flörtöz çok güzel ama aşırı bencil güzel anne, ensest bir takım ilişki ağları, vs ama onun dışında hikaye aşırı akıcı, olay örgüsü çok daha hareketli. Hiç bir seriyi tam bitirmeyiphepsininden biraz biraz okumuş biri olarak sanırım ilk bitireceğim seri bu olacak diyebilirim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ortalama bir gençlik hikayesi. Pek bir şey beklememek lazım. John Green hikayeleri benzeri. Böyle bir tür çıktı sanırım; hafif dramatik, şiirsel ve easy to read. Sonundaki süpriz de beklemen vurıculuktan uzak ve daha ilginci beklenti bile yaratamayacak kadar zayıf bence. Devam hikayesi varmış, okumaya devam etmeyeceğim.
İkinci Olga Tokarczuk kitabım. İlk Sür Pulluğunu kitabını okumuştum. İki kitaptan sonra da rahatlıkla söyleyebilirim ki ne çok seviyorum ne hiç sevmiyorum ben yazarın tarzını. Ortalama üstü, iyi edebiyat garantili kitapları. Belli bir abc si var yazarın belli bir formül gibi. Basit yaşamlar, doğayla ve doğaya karşı var olan iki tip insan. Belki klişe Amerikan filmlerindeki çok iyi ve çok kötü insanlar kadar derin uçurumlar olmayan ama yine de ikiye ayrılan bir insanoğlu. Bu kitapsa büyülü gerçekçilik mi desem, zaman faktörü mü desem, savaş ve savaş sonrası toplumsal gerçekçilik mi desem yoksa hepsi mi desem. Uzun bir masal gibi ama sevdim, çok sevmemekle beraber. Nobel almadan hemen önce sahi ne yazmıştı yazar? Onu da okuyup karar veririm muhtemelen.
Kitabı Amazonda İngilizce kitap arayışındayken bulup almıştım. Hem Uzak Doğu kökenli olması, hem minnoş kapak tasarımı hem de başlığıyla tereddüt etmeden aldım. Ama diyaloglardan oluştuğunu görünce şaşırdım. Kitap bir manuscript gibi adeta, diyaloglar aniden kesiliyor ve bir takım denememsi yazılılarla bitiveriyor. Okurken sıkıldım. Bir renk yok. Kitapta da bol bol geçtiği gibi: wishy washy, tedious. Bir uslup ve kurgu da yok. Dümdüz psikiyatrist ve yazar arasında geçen diyaloglardan müteşekkil. Yazarın müztarip olduğu, çoğu insana mızmızlanma gibi gelen şikayetlenmelerini ben küçümsemiyorum. Kentli insanın yaşadığı doğal süreçler hepimiz az çok benzerlerini yaşıyoruz. En azından dürüst ve kompleksiz bir itiraf gibi ama blog şeklinde okusaydık veya düzenlenip bir edebi eser olabilseydi. Hızlı hızlı bitirmek için okudum.
I Want to Die but I Still Want to Eat Tteokbokki 2Baek Se-hee · Bloomsbury Publishing · 20241,285 okunma
Kitabı tesadüf eseri aldım, yeni çıkanlar arasında rastgele seçtim. Beklentisiz başladım ama Uzak Doğu Edebiyatı'nı sevdiğimden belli belirsiz bir beklentim de vardı sanırım.
Kitap Yeşil Çam filmi gibi başladı, akıcı ve ilgi çekiciydi. Kore yakın geçmişinin Türkiye yakın geçmişiyle bu kadar ortak nokta taşıması, günümüzün bu kadar farklı olması sebebiyle şaşırtıcı geldi bir kez daha. İlginç kültürel mozikleri izini sürmek güzel olsa da kitabı çok sevdim diyemeceğim. İki farklı part olarak ilerliyor ama tiyatro yazarı Uhi bölümleri gereksiz geldi, çoğunlukla yazar her ayrı bölümde de fazla ayrıntıya girip konudan hem sapıyor hem de bence okuyucuyu sıkıyor. Sonunu da sevmedim. Amaç neydi onu da maalesef anlayamadım. 5/10 bir kitap oldu benim için.
