nişa
@Summerchild_
Bir yok oluş serzenişi.
deniz yıldızları ve ölüm pençeleri.
Çünkü ben bu dünyanın nasıl bir yer olduğunu görünce
Üstüme öyle bir hüzün çöktü ki
Altında bir çiçek gibi ezildim.
Onun için de bu masmavi dünyada
Ne kokum kaldı ne de rengim
Ben bir defterin iki sayfası arasında değil,
Milyonlarca insanın arasında kurutulmuş bir çiçeğim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Topla gül goncalarını toplayabilirken,
Zaman akıp gidiyor;
Aynı çiçek sana bugün gülümserken,
Yarın solup gidiyor.
Herkesin gidebileceği bir yeri olmalı, çünkü öyle bir an olur ki insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir.
Elbette ağlamayacaksın
Çünkü sonsuzluklar
Sonsuz sevenler içindir.
Çünkü ölüm
Sevmeyi ve ölmeyi bilenler içindir
Dünyaya gelişini herhalde annesi dışında kimse fark etmemiştir. Yaşamı sırasında da çok az kişi fark etmiştir onun varlığını ama onun dünyadan göçüp gittiğini de (çok olasıdır) kimse fark etmeyecektir, kimse sormayacaktır onun nerde olduğunu, öldüğü için kimse üzülmeyecektir.
