Kitap okumak , ortamlarda kültürlü görünmek için yapılan bir eylem değildir. Olduğunuzdan farklı görünmek için de değildir. Her şey amacı dahilinde güzeldir .
Körlerden birine , özgürsün, diyorlar. Onu dış dünyadan ayıran kapı açılıyor. Git haydi, özgürsün, diyoruz tekrar. O yerinden kıpırdamıyor. Sokağın ortasında hareketsiz duruyor . O da ötekiler de duruyorlar , korkuyorlar , nereye gideceklerini bilemiyorlar. Çünkü rasyonel bir labirent olan akıl hastanesinde (böyle tanımlanıyor orasi) yaşamak ile önümüzde bir rehber olmadan ya da bir köpegin tasmasını tutmadan aklını kaybetmiş bir şehrin labirentine , sadece mekanları belirleyip oraya goturen yolları gösteremediği için bellegin ise yaramadığı o labirentin içine girmeyi göze almak arasında bir kıyaslama yapamıyorlar.