Durup dururken, bayram yerinde bir çocuk gibi neşelenmiştim. İçim içime sığmıyordu, neşeliydim! Hevesle sarıldım masamın üzerindeki kağıtlara...
ama sonu ne oldu?! Çevreme şöyle bir bakınca her şeyin gene eskisi gibi... kül rengi, kara olduğunu gördüm. Hep aynı mürekkep lekeleri, aynı masalar, kağıtlar...
Kendi kendimi aldatmanın alemi var mıydı? Neydi bütün bunların nedeni? Güneş'in ısıtmaya başlaması, gün doğarken ufkun kızarması mı? Bu muydu nedeni? Avluda olmadık şey yokken içeri dalan o tatlı kokular neydi! Galiba hayaldi tüm bunlar! İnsan bazen kendi duygularını anlamıyor, saçmalıyor. Aşırı, budalaca bir yürek coşkunluğudur bunun nedeni.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ne zaman bir telaş sarsa etrafını
Kiraz rengi oyuklar açılırdı dudaklarında.
Kalbin, saniyede sekiz oktavlık sesler çıkarır dururdu.
Bir şeyler olurdu ellerine.
Titrerdi.
Yerinde duramayan çocuklardı gözlerin
Durmayan ve telaşlı.
Haline gülerdi paylaçoluktan mezun insanlar
Özenti ve yobazlıkta ileri.
@Sunanesrn