Efendim, bizimkilerin gülmeleri, ağlamaları, hüzünleri, neşeleri de diğerini hatırlatır. Bizim hüznümüz yeis değildir, ümitsizlik değildir, kahr değildir yani içinde bulunduğumuz
yüzyılda feveran edenlerin “durdurun dünyayı inecek var”çığlıkları hiç değildir. Bu hüzün; içinde saadeti barındırır zira.
Hayat bir boş rüyaymış
Geçen ibadetler özürlü
Eski günahlar dipdiri
Seçkin bir kimse değilim
İsmimin baş harflerinde kimliğim
Bağışlanmamı dilerim
Sana zorsa yanmaya razıyım