“Zaten bütün yaratıklar görselerdi, duysalardı savaşı, bütün yaratıklar duyabilselerdi savaş çığlıklarını bu dünyada savaş olamazdı. Savaşın iğrençliği bilinmeyen bir şeydir de... Savaşın kötülüğü saklanan bir şeydir de, yaratıklar onun için kabul edebiliyorlar savaşı.”
"Bu sizin, " dedi parçalardan birini keşişe vererek. "Seyyahlara karşı gösterdiğiniz cömertlik için. "
"Bu cömertliğimin çok ötesine giden bir şükran ifadesi, " dedi keşiş.
"Böyle konuşmayınız. Hayat söylediklerinizi duyabilir ve gelecek sefere daha azını verebilir. "
"Yüreğim acı çekmekten korkuyor, " dedi bir gece simyacıya, aysız gökyüzüne bakarlarken. "Yüreğine, acı korkusunun, acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle... "