Yaşadığı olumsuzluklardan çok etkilenerek olumsuz günlerde olumsuz olaylara odaklanmış, çektiklerini ve çektirenleri unutmamış insanlar; adım attıkları üzüntü denizde kulaç atmaktan yorgun ve bitkin düşerler.
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
"Yazık bu şehrin düştüğü hallere. Keşke hala hattabın develerine bakıyor olsaydım gözleri ve kalbi arındıran bir çölde, insan nefesinin kirletmediği bir yerde."