#okudumbitti
#ItaloSvevo
#ZenonunBilinci
#485sayfa
Selam kitapcanlar. Ben mi kitabı okudum, kitap mı benim canıma okudu bilemedim. Şimdi böyle yazınca da kitap çok kötü bir kitapmış gibi algılanabilir ama aslında değil.
Arka kapak yazısında şöyle bir cümle var. "Bireyin yalnızlığının ve toplum içindeki iflasının psikolojik incelemesidir bu kitap"
Şimdi bu cümleden yola çıkarak bir Gülseren Budayıcıoğlu tarzı bir kitap sanılmasın bu eser.
Kahramanımızın öyküsü ilk başta fazlasıyla ayrıntılarla dolu olduğu için ilk başlarda sıkılabilirsiniz( yaklaşık bir 300 sayfa kadar) ama sonrasında kitap sizi resmen esir alıyor. Kızacağınız, Zeno'yla tartışacağınız hatta yeter ya daha ne kadar saçmalayacak bile diyeceğiniz sayfaların sonunda sorgulatan cümleler ve tespitlerle iyi ki okudum bitirdim dedirtten bir eser oldu. Ee madem biraz alıntılarda ekleyelim ki iyice merak uyandırsın değil mi?
Bir iç hesaplaşma, bir kendine yolculuk hikayesi... Zaman zaman özeleştiri yaptığına tanık olurken kahramanımızın, zaman zaman da yargıladığı şeyleri kendisininde yaptığına tanıklık ediyoruz. İşte orada başlıyor Zeno ile tartışma.
"İsterik karıkocaları coşturmaya yarayan bir hile, ipe sapa gelmez bir aldanmadan başka birşey değil psikanaliz!"
"Büyük bir bolluk doğacak bundan.. İnsan sayısında bolluk. Metrekareye bir kişi düşecek"
"Psikanaliz ne yapsın bize! En çok aygıtı elinde bulunduran dünyanın efendisi olacak, krallığı da hastalarla, hastalıklarla dolup taşacak"
"Yanlışlıklar yapmıştı, ama şimdi ölmüştü ya yanlışlıklardan geriye hiçbir şey kalmamıştı"
"İyilik denen şey insan ruhunun karanlık dibini zaman zaman, gelip geçici bir süre aydınlatan bir ışıktır. Bir alevdir, parlar, bizi yakar, söner.."
"Onca sevinç ve onca sevgiyle YASAL eşime koşan benim neremde pişmanlığa yer vardı" dikkat