Ayşe Akgün
@Svella
“Her güne hayatının en güzel günü olması için
şans ver..”
Mark Twain
Jack London yine soğuk Kuzey topraklarını konu alan üç hikayesi ile bu kitapta karşımıza çıkıyor. 1802 ve 1908 de yazdığı aslında özü aynı hikayenin değişik iki versiyonu diyeceğimiz “Ateş Yakmak “ ve diğer öyküsü “ Yaşama Azmi” ile bu kitapta yer alıyor.
Ateş Yakmak London’ın bütün eserlerinde olduğu gibi yine kendi hayatında deneyimlenmiş olduğu ve bizzat tanıdığı Kanada tundraları ve coğrafyasını hikayeye çok iyi aktarmış. Zorlu kış şartları, hayata tutunmaya çalışma ve açlık gibi sıkınıtları okuyucuya baştan sona macera dolu bir film karesi içinde gibi akıcı şekilde sunuyor.
Yaşama Azmi hikayesin de adından da anlaşılacağı gibi yaşama tutunmak için karakterin yaşadığı akıl almaz olayları konu ediyor. Charles Bunn adında birinin 1900’lü yıllarda böyle bir olay yaşayıp Amerikalı yazarlar tarafından dergide yayınlanmış ve Jack London hakkında dava açılmış olsa da konunun tamamen farklı olduğu için aklanmıştır.(London’un bu eserini Nadezha Krupskaya’nın ölüm döşeğinde ki eşi Lenin’e okuduğu, onun da bu hikaye den çok etkilendiği bilinmektedir.)
Bazı yazarlar için söylenir ya “Na yazsa okurum ya da okunur..” benim için de Jack London bunlardan biri. Her yazdığını keyifle okuyorum. Herkese kesinlikle tavsiye ediyorum.
Reklam
Romanın baş karakteri Andreas Doopler Norveç’te yaşayan, iki çocuklu,işinde başarılı iyi bir aile babası, güzel bir evi olan bir insandır. Babasını kaybeder aslında çok da iyi ilişkisi yoktur babasıyla hiç bir duygu taşımaz. Bir gün ormandan evine bisikletle giderken kazayla düşer ve bir kaç saat ormanın içinde kalkamadan yatar. Acılarını unutunca ormanın büyülü ortamına kaptırır ve ormanın sesinde uzun zamandır hissetmediği huzuru bulduğunu fark eder. Ailesini, işini ve evini terk ederek ormana yerleşmeye karar verir…Burada kendini dinlemeye çalışması,aynı zamanda hayatta kalmaya çalışırken yolunun “Bongo” ile birleşmesi harikaydı.. Düsseldorf ve Demir Roger da aynı derecede iyi karakterlerdi.
Muhteşem bir romandı benim için, insanın tüm hayatıyla yüzleşmesi, monotonluk içine sıkışmış insan hayatlarının tek düzeliği, insan psikolojisini çok güzel dile getirmiş.
Norveç’te en çok okunan yazar olan Erlend Loe’nin Ödüllü bu romanı “Tutunamayanlar”a yoldaşça bir selam çakıyor diye yazıyor arka kapakta..
"Bir daha asla fatura ödemeyeceğim.
Takastan, hırsızlıktan ve ormandan geçineceğim. Ben ölünce de orman benden geçinecek. Anlaşma böyle."
İnsanlardan hoşlanmıyorum.
Yaptıklarından hoşlanmıyorum. Temsil ettiklerinden hoşlanmıyorum. Söylediklerinden hoşlanmıyorum.
“Dünya insanlara ait değil, insanlar dünyaya ait.”
Yine bir başkomiser Perihan Uygar romanı olan bu polisiye kitapta bu sefer; Saruhanağa tarikatının eski müritlerinden olan Vefa,cemaati bırakıp bir sahil kasabasında müzik festivali işleri ile uğraşmaktadır. Kardeşi başta olmak üzere Saruhanağa tarikatının tepki ve tehditlerini alır. Bir gün ofisinde platonik aşık olduğu asistanı Didem ile feci bir şekilde öldürülür.Katil kıskanç bir nişanlı mı ?, tarihi eser kaçakçıları mı? festivalleri engellemek isteyen cemaat mi? Yoksa bambaşka biri mi? çıkacaktır…! Karşılaştığı zorlu bir vaka sonrasında (Anna Burkunova) psikolojik olarak iyice yıpranan ve dinlenme döneminde olan Perihan Başkomiser, bir yandan da zihnindeki görüntüler ile mücadele etmektedir. Organizatör Vefa ve asistanı Didem’in vahşice öldürülmeleri ve bunlara bağlantılı diğer cinayetler ortaya çıkması üzerine Perihan başkomiser yine kendini bu olayın içinde bulacaktır.Ekibi Ayla ve Hasret ile bu çetrefilli cinayetleri çözmeye çalışırlar..
Akıcı, bir solukta okunacak bir roman. Sonu ile de herkesi şaşırtıyor!
Polisiye sevenlere tavsiye ediyorum
