Çoktan mutlu bir yere ya da hiçliğe gitmiş olmalı.
Ya mutlu ya bir hiçliğin içinde.
Kendimi elimden geldiğince bu karanlıktan kurtarmalıyım, faydalı olmalıyım, çıldırmamalıyım.
Onu hatırladığımda parlak bir yerde olduğunu düşünmeliyim acılarından sıyrılmış yeni bir varlık biçiminde ve görkemli.
Bazılarının yüzlerinde huzurlu, memnun bir gülümseme vardı, diğerlerinde ise şeytani bir nefret. Her yüz ifadesi, ölümün habercisi onları yakaladığında akıllarından geçen düşünceleri yansıtır gibiydi. ..
Gençlik ve yaşlılık, erdem ve şer yansıyordu o ürkünç simalara.