"İnsan yaşama gücünü her zaman elde ettiklerinde bulmaz. Bir düşü büyüten onun uzaklığı değil midir biraz da? Denize bütün yüreği ile bakan bir çocuk görmüştüm. Masmavi bir göz kesilmişti. Seyretmek yetmedi ki sulara girdi ve bir daha çıkmadı. İnsan sevdiklerini kendi elleriyle bir uzaklığa yerleştirmeyi bilmeli, diyerek sustu, grubun bu en uzağında oturanı..."
•••
Hayatının hangi devresine dönmek ve orada ebedi kalmak isterdi? Bir cevap bulamadı. Hayatının “İşte burası! Bu!" diyeceği bir zamanını işaret edemedi
"Gerçek ayrılık tam anlamıyla bir unutuşla başlar. Yalnız bizim değil, bizi bilenlerin de unutuşuyla. O yerden, o mekandan, o insandan bizde süren, bizi oluşturan ne varsa, hepsinin belleğimizden, benliğimizden, hayatımızdan silinip gitmesiyle..."
Yolculuk;
Doğup büyüdüğüm yerden hiç gitmediğim şehire doğru yola çıktım. Tarifsiz duygular...Yeni defter açıyorum ve bu defteri tertemiz yazmak istiyorum. Umarım bu yolda karşıma iyi insanlar çıkar.🤲🍀