Sevdanın temelinde belki de bu vardı; seçilmiş olmak, ayrıştırılmış olmak. Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması, senin benimsenmen, senin tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olmak...
Snelman her yerde şu sözleri söylüyordu:
_ Ülke halkının çoğunluğunun böyle ilkel, görgüsüz ve eğitimsiz kalmasına seyirci kalmak ayıptır, suçtur. Uygarlık meşalesiyle aydınlanan bir insanın buna duyarsız kalması cinayettir.
Dostoyevski benim için inanılmaz bir yazar. Bu eserde öykülerini okuyorsunuz. Ve her biri birbirinden farklı olmakla birlikte duygunun ve içinde bulunulan psikolojik durumun ustaca betimlendigi bu öyküleri bir solukta okudum diyebilirim. Kesinlikle tavsiye ediyorum.