... ve Napolyon'un önderliğini sorgulamayacaktı. Fakat işte yine de bu değildi uğruna onca emek verdiği, hep beraber emek verdikleri şey, görmeyi düşledikleri günler bunlar değildi.
Yonca'nın gözünde canlanan gelecek, herkesin eşit olduğu, herkesin kendi gücüne göre çalıştığı, nasıl kendisi Şef'in konuşmasını yaptığı o gece koynunu açıp yolunu şaşırmış ördek yavrularını himayesine aldıysa, güçlünün zayıfı daima koruduğu, açlığın ve kırbaçların esiri olmaktan kurtulmuş bir hayvan toplumu vaat ediyordu.
Bu kadar kan döküldüğüne şüphesiz ilk defa tanık olmuyorlardı fakat bu defa kan döken de kanı dökülen de kendileri olduğu için sanki çok daha ürkütücüydü bu yaşananlar.
Biz domuzlar beyin işçileriyiz. Bu çiftlikteki idareyi ve düzeni biz sağlıyoruz. Gece gündüz demeden sizin refahınız için nöbet tutuyoruz. O sütleri içip o elmaları yememiz yalnızca sizin içindir. Biz domuzlar görevimizi yerine getiremeyecek olursak ne olur biliyor musunuz? Jones geri gelir!
Bir karar alınacağı zaman son sözü söyleyen daima domuzlar oluyordu. Diğer hayvanlar nasıl oy verileceğini öğrenmişlerdi ama kendi başlarına karar vermeyi beceremiyorlardı.