Sibel Çelikok
@Sybl07
#UYANIŞİnsana ve Hayata Dair
Öncelikle bu kitabı benimle tanıştıran meslektaşım ve arkadaşım Defne Büşra Pınar Gülbent’e sonsuz teşekkürler.
“Evrenin Sevgi Bilinci” sadece bir kitap değil; bir uyanıştır, olması gereken yaşam tarzı, varılması gereken bir yol ve bir rehberdir. Bir okur için okuduktan sonra teorik ve entel bilgi olarak kalmayacaktır. Doğamızı, enerjimizi, ruhumuzu ve zihnimizi evrensel kanunlar üzerinden analiz edip “sevgi” nin ne olduğunu ve olmadığını derinlemesine analiz ediyor yazar. Kitap, Hermesizm akımına dayanmaktadır. Doğal güçlerin doğru kullanımı olarak tanımlanan bu akımda “bilinçli sevgi” kavramı irdelenmektedir. Kitabın 1.bölümünde -sevginin ne olmadığı kısmında- üzülerek bir aydınlanma yaşadım. Sevgi üstüne hiç düşünmemişiz ne yazık ki. Alt sınıftan üst sınıfa kadar ezbere hayatlar dayatılmış ve “normal” gibi yaşamışız. Öz şefkatten yoksun normlarla şekillenmişiz. Ne yazık ki bunun tek nedeni sosyal normlar da değil. Ruhsal ve zihinsel bilinçten uzak çoğu şeye yakın olmamız.
İnsanın kendisinin oluşturduğu toplumsal kanunların doğanın ve evrenin üzerine çıkarılması korkunç bir kaos yaratmaktadır. Bencillikler, korkular, saldırganlık gibi yıkıcı olgular doğanın dengesinin bozulmasıyla ilgilidir yazara göre. Okurken iyi ki sevgi insanın icadı değil diye rahat bir nefes aldım. Muhtaç olduğumuz ve uğrunda bilinçli çaba harcanması gereken bir oluşumdur. Sevginin içi uyum, birlik, içsel disiplin, empati ve duygu ile doludur. Kişiyi bir anda harekete geçirecek bir uyaran değil aksine kendiliğinden doğmaz, insanın ortak ilgisi ve kararlılığı ile gelişir.
Ayrıca okurun yüksek benliğine seslenen kavramların yeniden tanımlanması okura bir rahatlama sağlıyor. Hermesizm, sevgiyi toplumsal kanunlara değil everensel kanunlara dayandırdığı için alışagelmiş kavramlar yeniden
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Algımızı Değiştiren KurguEdebiyat
Kitap, güzelliğini harflerin gücünden almış ve 'hadi gel keşfe çıkalım' der gibi elinden tutup götürüyor.
Felsefeyi, fantastigi kullanarak okura sunuyor yazarımız. Kitabın derinliklerinde ve kelimelerin gücünde yaşadığımız her çelişki, güzellik, tekrar çırpınmaya başladığımız anlar, potansiyelimiz umudumuz, duygularımız, yaşamın ta kendisi gizli aslında. Metaforlarla okura hep açık bir kapı bırakır yazar, kendini keşfetmek isteyen herkesi içeri alıyor bu kapı. Okul kavramının içinin farklı bir şekilde dolu olduğunu görürüz; olgunlaşmayı, karar vermeyi, kimseye zarar vermeden güçlü duruşunu korumayı, umudun sonsuz olduğunu, güzel sevmeyi öğreten bir okul hayal edin. Keşke önce bu okuldan mezun olsaydık... Verilen her bir görevin yaşamını kolaylaştırdığını, olgunlaşmanı sağladığını düşünün ve kaybolun kitabın içinde, Tamana gibi yolunuzu bulmak için durup düşünürsünüz. Umarım herkesin içinde 12 kristali hedefleyen bir "Lambdoma öğrencisi" vardır. Zira sonsuz ve güven veren bir okul. İçindeki "Lambdoma" yi kaybetme...
Evrensel değerlerin kristal olduğu ve bunları alman gerektiği bir macerada, ödülün kendini keşfetmiş olarak dönmek. Harika değil mi?
Bir de SALİTA var. Muhteşem bir olgu yaratmış yazar yine. Hem somut hem soyut olarak vermiş, okur hangisini isterse.. Kitabın sonuna doğru ne olduğunu okura veriyor fakat benim için okuduğum süre boyunca güven veren bir olgu oldu. Her okur için farklı bir sembol olacağını düşünüyorum...
Kitapta dikkatimi çeken bir başka nokta da yazarın pedagojik bakış açısı. Tamana'nın tek başına yola çıkıp zorluklara göğüs germesi eğitimde Öz-Düzenleme Öğretimini hatırlatti. Kendi amaçlarını belirleme, çalışma prensipleri doğrultusunda bilişsel olarak güdülenmeyi Tamana yolculuğunda bu kuramı müthiş fantastik bir kurguyla okura
Herkesten bir Parça: BozkırkurduEdebiyat
Içsel yolculuklu kitaplar hep cazip gelmistir acaba bizi nereye götürecek diye merak içinde oluruz. O güçlü diyalogları, tartışmaları, ani bir farkındalık yaratacak hayattan çıkarımlar.. Başlamadan önce de beni hep bunlar cezbetti. Hayati, benliğimizi, ruhumuzu anlamanın sonu gelmiyor. Her ne kadar uzak kalmaya çalışsak da yine farklı bir pencereden yeni bir sorgulamaya itiyor okuduklarımız ve anlamaya çalıştıklarımız. Zihnimizdeki o çırpınışların, karmaşıklığın, varolmanın boşluğu, adını koyamadığımız daha birçok duygu ve düşünce düğümü sanki o satırlarda varmış ve yıllardır aradığın şey onlarmış gibi sıkı sıkı sarılıyor hissettim kitaba ve kitaplara. Harf ve değer bulmuş hâli vardı sanki. Sonra şunu düşündüm; ben bunları yazabilseydim, düşündüklerim anlamlı olsaydı ben yine bir Bozkırkurdu gibi hisseder, onun kadar bocalardim yine. Biraz kitaba dönersek de şunları ifade edebilirim kendimce; sorgulama, bilme, öğrenme, ya da hayatın bir düşünür rolü yüklemesi, sanatçı kişiliğine bürünme, kendince kutsal değerler edinme birçok yaşam becerilerini altında ezen güçler aslında. Harry'nin (Bozkırkurdu) insanlarla günlük sohbet kuramaması, zihnini boşaltamaması, dans edememesi, günlük muhabbetin çok altında kalması aydın ve düşünür kişiliğinin gerçek hayatla bir dengede olmaması ile örneklendirilebilir. Tek bir standarti kabul etmiyor Harry, aksine hayat bu kadar derinken, zihnimiz bu kadar düşünce (karamsar ya da yaratıcı) üretebiliyorken insanların hayatın akışındaki o basit düzlemde olması Harry için uyum sağlaması korkunç yazgıydı. Hayatın basit akışına kaptırmak ondan kendisini, düşünür ve inançlı kimliğini çalmak gibi bi şeydi. Hermine ile Goethe'nin resmi üzerine olan konuşmalarında aslında Hermine'nin onu anlayamayacağını düşünen Harry, Hermine'nin sanatsal olmayan