Sibel Karagöz

GİBİ GİBİ var gibi yok gibi gibi gibi hayat hayal silsilesi sırsız aynalar dile gelir de anlatır anlatır anlatır yine de anlamaz ararsın çizgilerde ezber bozar bir izi ararsın var gibi yok gibi gibi gibi bulamazsın saatler kovalar dakikalar tekmeler saliseler tokatlarda ömürden sayfaların harita metodu pembe pitikarelerinde küçük bir iz dahi bulamazsın bir umarı yoktur silinmiş camlar yıkanmış arınmış perdeler geçmiş geçmemiş
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ÜZÜM ÜZÜM üzecekler üzüm üzüm üzecekler işte o zaman griden kalbin ak sütüm gibi ağaracak gözlerine mil çekmiş ataların karadan bir mil üzecekler üzüm üzüm üzecekler işte o zaman gün gibi aydınlanacaksın işte o zaman mum gibi arayacaksın bu ak sütü işte o zaman muma ateş küle köz olurum köz ateşin yüreğimde s/özüm s/öz ak sütüm gibi Sibel Karagöz
Şiir
ÜRYAN BEBE gözlerim iplik iplik akıttı yaraları utangaç ayalarıma da o eller sabırı taş eyledi sırım gibi sardı gözlerimin yollarını bir tamam heybeme doldurdum rengini gök kuşağından çalmış ağlayan yumaklarım hüzünbaz hırkalar örme vakti geldi de geçti heybeme el attıkça iki şiş oldu kırgın gözlerim ördü utangaç ayalarım bir ters bir düz ne kadar renkli ise de yumaklarım rengini eylülün yapraklarından yeli güzün hırçınlığından savruldum yaprak yaprak umut bu ya ısıtsın isterim de giydikçe üşürüm çırçıplak güzü soyarım da üstümden bir bahar mevsimini
Şiir
KARADAN YARA’DAN GÖZ günü güzelleştiren bir çift gözdür ister bir çerçevede ister burnunun direğinde isterse yüreğinde asılı olsun o bir çift göz ordaysa güzeldir gün... Sibel Karagöz 🍃🌺
Şiir
MÜLTECİ SÖZLER kavramakla başlamıştı her şey kavram kelimeye anlam anlama değer biçmek değeri de sol cebe koymak bazen ağırdır bir soluna bir eline bakarsın kaça dersin kaça bu değer neden bir koyup iki alamam verdiklerim aldıklarımı hep solda sıfır bıraktı bir yanlışlık var bu işte toprak bile dilsiz ,bedensizken bir verip binlerce söküm yaparken insanlara ver ver aç dinazorlar gelir aklıma doymak bilmediler açlıklarının içinde aç gittiler soylarını kuruta kuruta içimizde dinazor beyinliler var ve ben kavradıkça ,tanıdıkça yalnızlaşıyorum aidiyet duygusu diyorum kim kime ne kadar ait doymak geliyor aklıma
Şiir