Sibel Karagöz

AŞK aşk yaramaz bir çoçuğun elinden alınmış şekeriydi aşk yaramaz bir çocuğun illa o diye diye yeri göğü inletmesiydi aşk yaramaz bir çocuğun oyuncak arabalara iki koltuk çizmesiydi aşk yaramaz bir çocukta aşktı diğeri paranın bozuğu yüreğin çürüğü Sibel Karagöz
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
ÇIKAR’DIM ARTIK elini sallasan bir çıkarcının ensesinde şaklar kime kimi sorsam bin ahhh’ın boynuna urganlar dolanır sehpasız tekmelenir dinler diller ırklar hepsi vicdan defterlerine kargacık burgacık imzalarını çifte çizgilerle atmışlar güven pılısını pırtısını toplamış da insansız memleketlere firar etmiş umut’u sormayın kanatlar ülkesinde bağımsızlığını ilan etmiş konum derim adres derim bilemezler ihtiyaç yok ki o’na ne gerek güven umut yarınlar kim kimi tokatlayabilirse zamana bu gerek
Şiir
GÜNAYDIN SAPANIM harflerin elinden sapanı düşmüş günaydın sevdiğim bir çift serçe özgürlüğe kanat çırpıyor günaydın yaşamak ve korkusuzca adımlar koşturuyor en ıssız caddelerde en kalabalık sokaklarda günaydın adım tutuksuz kelimeler uçuşuyor o camdan bu kapıya günaydın sesim ve sevmek iki kapı ötemde prangasız üstü örtülü harfler size de günaydın süngüsü düştü harflerin yaşamak boylu boyunca yaşamak düştü bize günaydın yaşamak Sibel Karagöz
Şiir
YİRMİ DOKUZ HARFİN EKSİĞİYDİN içimde bir sen var senlerce sennn alfabemin harfleri yetmiyor ne içime ne içimdeki seni anlatmaya bazen harfleri karşıma alıyorum bazen içimdeki seni, doğurmak lazım harfin anası babası siz hangisisiniz “a” ile başlayıp “z” ile bitiyorsunuz “az” sınız işte yetmiyorsunuz diye elimi masalarca vurduğumda içimin harfleri saçılır hüzünbaz hüzünbaz bakarlar o bakış var ya yalnızlığımın ağıtının tuşuna basar içimin serçeleri hep bir ağızdan tırmalar kulaklarımı yalnızlığım büyür büyür kocaman bir boşluktur artık içinde zerre miskatımdır çırpınsamda boş haykırsam da içim dile gelir
Şiir
SÖYLENMEMİŞ SÖZLER gecenin de yükü ağırdır babanın oğula ananın kızına yarenin sevdasına söyleyemediği sözler uçuşur yıldızların şavkında birbirine değmeden harflerinden sökülmeden iğneye ipliğe değmeden yamalana yamalana sanki gökkubbede yerini almış alırken de sözün yüreğini bir soluk açmış karadan ala aldan aka gece işte karadır söylenmemiş sözlerin karası boyamıştır belki de dünyayı çamaşır suyuna yatırıyor biz uyku diyoruz yaraların da uyutulan bir şey olduğunu dilimize dikiyoruz belki derken de uykusuzluğa tütün sarıyoruz söylüyoruz söylüyoruz da
Şiir