YİRMİ DOKUZ HARFİN EKSİĞİYDİN
içimde bir sen var
senlerce sennn
alfabemin harfleri yetmiyor
ne içime
ne içimdeki seni anlatmaya
bazen harfleri karşıma alıyorum
bazen içimdeki seni,
doğurmak lazım
harfin anası babası
siz hangisisiniz
“a” ile başlayıp “z” ile bitiyorsunuz
“az” sınız işte
yetmiyorsunuz diye
elimi masalarca
vurduğumda
içimin harfleri saçılır
hüzünbaz hüzünbaz
bakarlar
o bakış var ya
yalnızlığımın ağıtının tuşuna basar
içimin serçeleri hep bir ağızdan
tırmalar kulaklarımı
yalnızlığım büyür büyür
kocaman bir boşluktur artık
içinde zerre miskatımdır
çırpınsamda boş
haykırsam da
içim dile gelir