Sibel Karagöz

GÖĞE BAKIN günde yorulur ,incinir,kırılır sen bilmezsin o da demez zaten ama kızara ,tozara küçüle küçüle ezile ,büzüle batar ağrısını ,acısını ay’a tuttura tuttura batar ay aldığı derdi tasayı kırpa kırpa serper göğe gök Işıl Işıl parlar bakan gözünü alamaz bilmez ki günün dertop edip serdiği içlerine sığmayan dertleridir... gün güzelliklerle doğmak için tatlı uykusuna dalmıştır bir de huzur bırakmıştır göğe içi içine sığmayan derdi tasayı koyacak yer bulamayanlara bir ferahlıktır göğe bakın durmadan korkmadan cepli ,cepsiz esir yada özgür kara yada beyaz
Şiir
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
GEVEZEYDİ ÇİÇEKLER mevsimi gelmeden açar mı ? çiçekler, başak buğdaya boyun eğer mi ? yada yağmur tüm kasvetiyle düşer mi ? toprak kar yağmadan nadasa yatar mı ? börtü ,böcek ,doga,insanlar hep bir dünü tekrar ediş günü yaşar gibi hep aynı harflerin kölesidir sırtında taşır ,yükünden yüksünmeyen hamallar gibi, elleri çapa ,kürek kürek toprağı eşeler altındır nimeti ambarıysa zengin sofrasında çanak çömlek çiçek çiçek açar tütündür ağızlarda iç çekişlerle bir yol rüzgar tellendirir bir yol emekçi kahvedir velinimeti tadım tuzum kalmadı der gibi hep aynı gevezelik aynı harflerin yakılışı aynı cümlelerin havalanışı alışkanlıktır günü geceye,geceyi güne
Şiir
YAN’IK BAL ne çekiyorsak bu yanık ballardan bu yanılsamalardan her tatlı söze kanmaktan dilinde bal damlar ciğerinde diken biter aldanışlar balından uyanışlar dikeninden yana yana uyandım yanılsamalardan bu ilk ölüşüm değil di son da olmayacak dokuz canlıdır içimde ki sarıdan yarıdan tamamlanamayan yanık kedi... Sibel Karagöz
Şiir
AYRILDI TEL KOPTU TÜRKÜM solumda mülk sahibi ciğerimde nefes ufkumda güneş mevsimse hep bahar toprağına biat eden mağrur gül idim sen toprağımdın ben güle güle şakıyan bülbül anlayamadın yada anlatamadım ayrıldı tel koptu türküm hep aynı nakaratta dilim söyler ciğerim çatlar kalp yırtılır sen diye diye , mağdurun boynu bükük gülü soluk atar bu kalp cansız soluğumda tek cansın nefesimde yalın bir türküsün hep seni söyler seni dinlerim gevezedir yaşam yaşamaksa bu
Şiir
İYELİK siz hiç üç harfi yan yana koyupta iyelik üyelik aidiyet hissinin sahibi oldunuz mu ? mesela “can” dediniz mi ? dolu dolu sepken sepken yağdınız mi ? yağarken de ciğerden ıslandınız mi ? mesela “aşk” dediniz mi ? derken yüreğinizi gökkuşağı gibi rengarenk yekpare kızıla boyadınız mı ? ayaklarda kuşlar haritasız kilometresiz kanada yol verdi mi ? mesela “çay “ dediniz mi ? bir de yaren bir de yüreğin teline
Şiir