Sibel Karagöz
@Syblll
YIL’KIYAM
unuttum diyorum
unuttum
kulaklarımda çınlıyor
sesi
aynı ezgiye sarılıp
yanıyorum
tütünden sarma
dumanın içinde
ayanım
duvardan kesik
murçum
döşü yaralı
keskin bıçağım
hazanın suçu yok
ben mevsimini
kaybetmiş
yıl’kıyam
unutma’k
mümkün mü
Sibel Karagöz
Reklam
BURSA GEZEKLERİNDE BİR ÇOCUK
Urfa "sıra geceleri"nin bir benzeri eskiden Bursa'da yaşanırdı. Ne kadar eski? Ellili, altmışlı yıllara kadar. Bursa'daki adı sıra gecesi değil, "gezek"ti... Bursalı erkekler, belirli günlerde sırayla bir evde toplanıp yemek yer, musiki icra eder, eğlenirlerdi. Hangi evde gezek varsa, o evin kapısında gece boyunca yeşil renkli bir ışık yanardı. Yabancı konuklar gelirse, adres aramasın diyeydi bu.
Gezek bir erkek eğlencesiydi, kadınlar katılmaz, yalnızca mutfakta yemek hazırlardı. Hatta günler öncesinden hazırlanırdı kadınlar.
Gezek gecelerinde, sesi güzel erkekler arasında bir Hafız Burhan vardı, bir de Kaya Bey. Eli kulağa atıp kâh gazel okur, kâh oynak havalarla gönül tellerini titretirlerdi.
Çocuklar bu gecelere alınmazdı ama, Kaya Bey, çoğu zaman küçük oğlunu da beraberinde getirirdi. Çünkü Kaya Bey'in oğlunun da sesi güzeldi. Onu bir sandalye üzerine çıkarır, şarkılar söyletirlerdi.
O çocuğu, gün gelecek, Zeki Müren adıyla tüm Türkiye tanıyacaktı.
SÜNGÜSÜZ KALDIM TANRIM
gün'aydını olmayan yarınlara
doğdum
bir göz açtım
doğdu dediler
allayıp pullayıp
ezanlarla pışpışladılar
annemin elinde eteğinde
dünyayı tanıdım
acımadı acıtmadı
belki ana rahminin
koruyucu zırhı
vardı
belki incinmeyen kalbim
belki tanrının kutsanmışlığı
büyüdüm
zırhım düşmüş
bir soğuk yel işlemiş
iliklerime iliklerime
bir damla yaş dökülmüş
boğulmuşum kendi yaş'ımda
bir buz sarmış
ciğerimin
tam ortasını
büyüdüm
gün'aydını olmayan
yarınların
bir de bitmeyen geceleri var
selalarla öldüğüm
İÇİMİN GURBETLERİ
bedensizdi özlemlerim
sarılacak kolu
öpecek dudağı
vermemişti
yaradan
bir uzun ince
yoldu
sırat köprüsü
desen
çıkılırmıydı
serde cambazlıkta
yoktu
bir de uzakları yakın eden
düşler
gündüz gözüyle
yapışırdı
yakama
oldum bittim
gurbetteyim
ben mi
içindeyim
içim mi
gurbette
çözemedim
içimin gurbetleri bitmez
hoş bitse
bedensiz özlemlerim
elli ayaklı
AH BENİM AĞLARKEN GÜLEN HARFLERİM
çiçek gamzeye
gülüş düşe düşse
çoçuk yüreğim
yeşerecek
yalancı baharları
yüreğimin kışlarından
çıkarabilsem
ve sussa içimin sesleri
içime içime bağırmasa
feryadlarım
harflerim bir bana
çemkiriyor
bayım
muhatapsız harflerime
benzer bulmak
anlam vermek
karşılaştırma yapmak
alengirli işler
harflerimi öksüz
ruhumu yurtsuz
bıraktın
yine
boyundan büyük işler
yapmaya kalkışmış
ah benim sevdasına
hasret harflerim
yine ağlarken gülmüş...
Sibel Karagöz
Reklam