Sibel Karagöz
@Syblll
AH ULAN SEVDA
ah ulan sevda
bugün yüreğimin
derme çatma
çekmecelerinden
döküldün
öyle böyle değil
duvarlarımı
pencerelerimi
kıra kıra
yandı kandili
söndü feri
dökülsün
dedim
eskimeyen
eskiler
ortalık toz duman
yüreğimin dumanı
ay’ın sisine karıştı
tozların birer adam
yürüdü
içime içime
oysa ne taht var
ne tahtrevan
pecmurde kalp
delik deşik
bildiğin kevgir
ne geçmişe
ne geleceğe
Reklam
DİZLERİMİN BAĞLARI
umudu yastık yaptım
uykuların koynuna
süzülerek
içimin odalarını
yalın ayak
dolaşmaya
başladım
seni aradım
bütün odalar
ışığını kaybetmiş
sıvasını dökmüştü
birden anılar
dile geldi
senli dünleri
GİTMEK
bilmediğim bir şey
bazen eski bir fotoğraf
çağırıyor
gel
hadi
durma
o koltuğa tam da yanıbaşına
etimle dişimle konuşlanıyorum
bakıyorum
orada ki ben ben değil
Üzüntüsü bağıran
elini ayağını
sığdıramayan kadın
git diyorsun
sen eski sen
değilsin
git
bilmiyorum ki
nasıl gidilir
bir adım
geri çekiliyorum
ne gidebiliyorum
ne kalabiliyorum
biliyorum
sarı fotoğraflar da
bile yerim
yok
dalıyorum
YABAN’CI YALNIZLIĞIM
sonunda yalnızdım
perdelerinden kaldırdım
üşümüş yalnızlığıma dokundum
içim üşüdü
ellerimden döküldü
üşüyen çoçukluğum
seneleri metrajı bozuk
Projektörden akıtırken
tek tek izledim
hangi kırık
hangi acı
hangi kör bıçak
yalnızlığın dehlizlerinden
ebeledi
bulamadım
seçemedim
hepsi bir ölüm
hepsi bir intihar
yalnızlığım
sokakları dolanmaya başladı
ben peşinden süründüm
yanından geçtim
tanımadı
görmedi
duymadı
yalnızlığım ve ben
tanış bile olamadık
yaralarımdan
Sibel Karagöz
, bir kitap okudu1/10
8 günde okudu
·Okunma: 01 Mayıs 2020 14:32
·2020 1. kitabı
Reklam