Sibel Karagöz
@Syblll
DÜŞ ,DÜŞÜM ,DÖŞÜME HANÇER
eylül’ü sol’uma sokan düş
sırtıma kambur
offf desem
duyan olur mu
sırtımda ki küfeye el atan olur mu
ayaklara derman
yüreğe ferman
hani nerede
canıma can
yoluma yoldaş
uykularım firar etmiş
ufkum geceye sarılmış
çiçeklerim sana küsmüş
açmıyor
kokmuyor
eylül’e bezenmiş
yapraklarımdan yansıyınca
uyandım dökülen yapraklarca
solan ağlayan
yüzüm gözüm
elim ayağım
can kesiklerim
kırıklarım
döküldü
ayaklar altında
basıp basıp
farketmediğin
düş
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
YÜREĞİN MEVSİMİ MEVSİMİN İŞÇİSİ
mevsimlik işçi gibiyim
baharın kollarında boyun bükmüş
elimi toprağın altında dürmüş
güzün yapraklarına öykünmüş
öykülerim savrulmuş
sararmış yapraklara
kıraç toprakların yüzüne
tanın turunçtan yalımına
alev olmuşta cayırdamış
dışım el olurda yakar
içim sel olurda boğar
soğurum
can’dan
tan’dan
ruhta yatandan
soğurum
içte mevsimin yüreği
yüreğin küreksiz işçisi
buzdandı duvarlar
ne yürek ne kürek
ılıtmadı yelin soğuğunu
yaşatmadı baharın meltemini
yüreğin mevsimi
mevsimin işçisi bu yürek
güzde kaldı
baharı solumadan
Sibel Karagöz
YÜREĞİM TİTREDİ
bir gün alır da gelirsen gülümsemeni
mutluluğa sayfa çevirelim
eskimiş ,sararıp solmuş
acı günleri ...
kilimlerin altına süpürelim
say ki
hiç yaşanmamış
say ki
gözden hiç damlamamış
say ki
özlem göz göz erimemiş
say ki
hala çok seviyorsun
saydım saydım
yas’landım
buz kesmiş taş duvara
yüreğim titredi
Sibel Karagöz
HUDUTSUZ KALDIM
aklımdan geçersin
ses etmeden
an’ı ana eklerim
büyü bozulmasın diye
içimden bir ses gelir
kapat kapıları
meçhul bir firara
gidiyor gönlümün parçası
hudutsuz kaldım
tek bir sözüne
tek bir bakışına
güle güle diyemedim
savunmasız
elinden oyuncakları alınmış
çocuk gibi
ağlayamadım bile
aklımdan geçersin
durmadan
acımadan geçersin
aklımdan geçersin
Sibel Karagöz
İÇİMİ YURT EYLEDİ
esti samyeli, geceye koydu gitti
izi kaldı
dizelerimde
kimi zaman damla damla aktı
kimi zaman gamzemde güller açtı
tırtılımdı, kelebek oldu gitti
maviden uzak, yelden yakın
içimi yurt eyledi...
Sibel Karagöz