Sibel Karagöz

ÜSTÜ ÜSTÜNDE KALSIN beklenen zamandır yaraların pansumanı yaşların mendili ciğerin dili bilinmeyen lisanı olmayan çevirmeni kapılar tıklar iki yürek atışı bir bekleyeni bir gelmeyeni cıs eder yürek teli döşeme ağzını açar gacır gucur sesi yürür kan pompalaya pompalaya kapıda kol , gözde fer titrer gelen ölümdür maziyi koltuk altına şeridi göze akar emekleye emekleye ses susar dil yutar göz bakar kahır ayağa kalkar hadi der hadi zaman yol alma zamanı liman yandı gemi kalktı kalkacak bekleme
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İPİ KOPUK DÜŞLER düşlerinde ipleri koparmış ellerimde tutamam makaralar yüreğimden düşer bir bir ipi kopuk düşler yumak yumak sardığım tanıdığım bildiğim dediğim sol kaburgama nakış nakış işleyip ciğerimde soluduğum ipi kopuk düşler uyanışlar göğü inleten dilsiz feryatlarım üç yalanın bir doğruyu sehpasız astığı güveni inancı dürüstlüğü kelle koltukta
Şiir
YOKLUĞUN YÜRÜR eller ne bilsin denizlerin kıyılara dalgaların şavkına içinin hırpani kaynayışına çoşup çoşup çocuk gibi küsüşüne eller ne bilsin özlemin yakasında kavrulur düğmeleri iliklerimden sökülür kursağım bağrından taşar aşar boyumu kapı duvar camı gölge oyunu pervasızca yoklar o’rtalık gül tenine kokar yalnızlığım ayaklanır yırtık çoraptan çıkan yokluğunun adımları yürür dünyamda eller ne bilsin içimin türkülerini hasretin asılmış prangalarını yüreğimin kapılarına vuran kaburgamın soluğunu kıran yokluğun yürür solumda yalnızlığım gölgen olur da güne gün eklerim
Şiir
UÇUN KUŞLAR UÇUN bütün kuşlar 🦅 uçar kanadı kırılana kadar... uçun kuşlar uçun s’ona... uçun avcılar yakın... uçun kuşlar uçun mavisi düş’meden zamanın... Sibel Karagöz
Şiir
YÜREĞİMDEN YÜREĞİNE GÖÇ VAR haşin dalgalar çaldınız ömrümü çıldırdı ! martıların kanatları arşa meylettiler sesleri geliyor göç var yüreğimden yüreğine sesli çok sesli göç var düşen her damla intihar dolandı bacaklarıma çocuk suretin kara çarşaf gibi göç var meyletti yüreğim göçebe kuşlar gibi yüreğimden yüreğine göç var göç ! Sibel Karagöz
Şiir