Sibel Karagöz

O GELMEZ küçüğümdü o minik elleri ağzına ufacık adımları atlasa değdi gök çarşaflarını yere turunçlarını dala sere sere s’onun sirenlerini çala çala kimsesizliğin kimsesi dayandı kapıya y’elin esvabı sardı cılız bedenimi güzün gözü açtı zemheri kirpiklerini göz taşlarını döktü saçtı eşgalsiz ölümlerin eşiğindeki ayakkabısından adım’lar yürür küçüğüm o adımların ardına dağların dumanına bulutların karasına düşer düş’üm düşten düşer de emziği düşmüş bebek ağlar sesi ulu orta
Şiir
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
HİKAYE BÖYLE BAŞLAMIŞ bu kaçıncı bahar bu kaçıncı güz saymadım baharları avuçlarından öptüm güzlerin yağmurlarına mendil oldum yüreğim içli bir serzenişte rüzgar tozunu aldı yaş’ımın boran silkeledi ipsiz çamaşırlarımı zelzelesi eksik olmadı çalkantılı yaş’ışımın enkazı altından yeni bir ben yeni bir yaş sayfası boş cildi üç yüz altmış beş rengi ebem kuşağım gözü şeş ilk başta bej yeni bir yaş yeni bir baş hikaye böyle başlamış bir varmış bir yokmuş varım yoğum anam gerisi hep bir telaş yangın ne elim su tutar ne yüreğim artezyen bir gözüm şeş bir kulağım sağır
Şiir
YÜREĞİ SERÇE öyle... o yüzden ufkun derinliğinde göğün sonsuz mavisinde yerin ayak değmemiş sathında nokta dahil bulanmaz doğa üstü benzemez hiç bir kumaşa biçilemez kaftan tutamaz mesken ayrı bir ruh giremez bir kalıba herkes gibi değildir naif zarif bir serçedir yüreği kanadı kırık yüreği yufka umudun ekmeğini kırar kırıntılarından medet umar o da bilir ait değil ne bir kalbe ne bir toprağa varlığı yokluğu emsalsiz anlarlar mı an gelir belki anlarlar
Şiir
HÜRRİYETİM İLİKLERİME DÜĞMELİ farkettim ki !!! sevdam yamalarımın sökük özgür kanatlarında havalanırsa soluklanırsa özgürlük çağlar yüreğimin türküleri ince bir saza düşer ılgıt ılgıt söze göze gülüşe düşe düşer farkettim ki benim sevdam özgürlüğüme yalnızlığın kanatlarına mavinin engin semasında yörüngesiz bir serçe ruhu papatyanın ak yaprağında yolu uçsuz bucaksız ne varacağı ne vardığı olsa olsa toprak kayması ayaklar yürür
Şiir
Başucumda bi sen varsın bi de evren Saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi Yalnızlığım benim çoğul türkülerim Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi... #canyücel Vefatının 21. Yılında saygı ve özlemle...
Şiir