Sibel Karagöz
@Syblll
SİBELKARAGÖZ
BİTMEYEN AYİN
bu kaçıncı gün?
pazarı pazartesine bağlayan
bu kaçıncı hafta?
ay’ı güneşin eline veren
bu kaçıncı ay’ın koynunda ağlayan
güneşi gözlerinin ferinden öptüren
bu kaçıncı sene sensizliği kollarıma bırakan
bitmeyen pazar ayini gibisin
hep aynı resital
hep aynı içli serzeniş
bıkmayan bir ben
ekliyorum saçımdan
söküyorum dişimden
tastamam döküyorum
yüreğimden
aramıza ördüğün duvarlar
yıkılsın
mahşere kalmasın
o gün
kopsun kıyamet
dök eteğinden
taşları
vur zincire cansız bedenimi
al nefesini tenimden
ruhumda terk etsin beni
Sibel Karagöz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
UYKULAR MAHMUR DÜŞ HÜLYALI
içimin yılkıları prangalarını
silkeleyip attı
esaretin demir zırhını
kağıt gibi yırttı
ancak boşluğu adımlayacak
mecali yoktu
neden dedim
mahpusluğu elinin tersiyle
itemiyorsun
ya düşersem dedi
yalnızlık elinden tuttu
ya uçarsan dedi
yılkılar kişnedi
sesin teli arşa
merdiven dayadı
kanatlar mavisini bıraktı
nallar çiftesini
göğe daldım
uykular mahmur
düş hülyalı
Sibel Karagöz
RUHUN GECESİ
ruhun gecesi mi
gecenin ruhu mu
hep mi kara
hiç mi tan
şafağa doğmaz
günler ,aylar ,yıllar
avuçlarımda eriyor
yaş aldı başını gidiyor
sormadan , dokunmadan
kafakağıdım eski bir mecmua
resmin griliği gecenin kuzguni
nefesine karışmış
soluk alıp veriyor
ayaklar yürümüyor
mıh gibi çivilenmiş
camlar bulutlu
pervazlar çürük
saksılar çorak
çiçekler küskün
hüzün ciğerimden
sökülüyor da
sağlı sollu tokatlıyor
kendine gel
bu doğum gününde
hiç olmazsa
dönüşü yok
öncekiler gibi
hiç olmazsa
FİLM KOPAR
ölüm adildir diyor bir acem şair
aynı haşmetle vurur
şahı fakiri
oysa hayat adil değil ki
ölüm adilim desin
başka düşüncelerde dolanıyor
kayıp ruhumun evreninde
hayat bir film diyor
yaşamak güzel şey
her karesi olay çizgileri keskin
film başlar ağlamak düşer
vicdanın sesine
emek emek emeklersin
her gülene
her tatlı söze
kana kana
adımlar yürür hayaller büyür
geze geze hayal kırıklığın
düşer gezegenin camına
cam kırıkları
hayal kırıklarına
bulanır da
filmin ortası dersin
ertelenen hüzün şah damarına
şah damarından bedenine
bedeninden ruhuna
üflenir de
filmin sonu dersin
BENİM ÜLKEMİN KADINLARI
an’sızın ağlamak gelir
ardından atlılar
nal toplata toplata
yağmur yağar
kum denize karışır
sular seller kesilmez
korku ayaklanır
öyle koca koca adamlar
elleri kolları kuşanmış
geceyi giymişler
gözleri kurşuni siyah
ellerimden düşer
mağlubiyet
benim ülkemin kadınları
mağlup doğarlar hayata
sesleri titrek
yürekleri ürkek
gözleri korkak
millerin gölgesinde
kuzgun geceyi
dam’a
yitikliğini yünlere sarar
bir çift hür çorap
giydiremez
tutsak ayaklara
benim ülkemin kadınları
prangalarını
diline vurulan kelepçeyi