“Ben yalan söyleme denemelerimi onun üzerinde uyguluyordum. Ancak onda da benim sahip olmadığım bir rahatlık vardı. Yaşamaktan, hayatta olmaktan utanmıyordu. Yalan söylemeye ihtiyaç duymuyordu. Kıskandığım bir doğallık, hareketlerinden ve sözlerinden akıp çevresine yayılıyordu. Bir insanın bu kadar kanaatkâr olması beni sinirlendiriyordu.”
“Annemle babam, beni, çocukları olduğum için seviyorlardı da, Tanrı kendi yarattığı çocuklarını neden sorgusuz sualsiz sevmiyor, neden sadece kurallara uyanları tercih ediyordu?”