Belâ Çiçeği
@Sym_ekc
Ankara
Kütahya, 4 Şubat 2005
72 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap şöyle başlıyor "Atlas okyanusu'nun dibinde bir kitap yatıyor. Anlatacağım, işte onun hikayesi. Hkayenin sonunu belki biliyorsunuz, o devrin gazeteleri nakletmişlerdi, o tarihten sonra yayımlanan kimi eserlerde de kayda geçti: Titanic 1912 yılında Nisan'ın 14'ünü 15'ine bağlayan gece, Newfoundland açıklarında battığında kurbanların en ünlüsü bir kitaptı: İranlı şair, gök bilimci, bilge Ömer Hayyam'ın Rubaiyat'ının mevcut tek yazma nüshası." Benim çok ilgilimi çekmişti çünkü Titanic hakkında derinlemesine bilgim olmadığından belki bunu asla duymamıştım. Bana bu kitabı lisedeki edebiyat öğretmenim heyecanla anlattı. Ama adını sormayı unutmuştum. Kitaptan kitapçılara ufak ufak bahsederek sonunda buldum. Çok heyecanlandım bulunca. Otobüste, durakta, parkta, mutfakta her yerde okudum. Çok çok çok akıcı bir kitap. Lezzeti halen damağımda. Ömer Hayyam'ı tanıdım, Hasan Sabbah'ı tanıdım, Nizamülmülk'ü tanıdım, Semerkant halkını tanıdım, İran'ı tanıdım, bilgiye ve bilgeye her devirde mutlaka önem verenler olduğunu gördüm. Çok güzel valla okuyun hajsh
Tesadüfler hep güzel gelmiştir, hep içine çekmiştir beni. Bu kitabı kalem almak için girdiğim kırtasiyede, kendimi çok yalnız hissettiğim bir zamanda gözüme ilişip beni çağırmasıyla tanıdım. Hemen
Linç yemek uğruna yapıyorum bu incelemeyi. Benim keyif alamadığım bir kitaptı. Ya o kadar abartılıyor ki Türk edebiyatında bu kitaptan çok çok daha üstte kitaplar varken neden bu kadar abartıldığını anlamıyorum. Popüler kültür bu kadar yuceltti diye düşünüyorum ben beğenmedim
10/10
Attila İlhan'ın bir şiir kitabını okumak demek bütün şiirlerinin hikayesine vakıf olmak demek. Attila İlhan, dönemindeki bölünmüşlükte bile kendi çizgisini bulmuş enteresan bir adamken ve başarıları lise çağına dayaniyorken şiirlerini başarısız bulmak zor. Yağmur kaçağı kitabının ve içindeki ilk şiir olan Büyük istifham üzerine siirinin bende çok ayrı yeri var nedensiz. Ayricaa Attila İlhan'ın o çok duygu yüklü mısraları bazen sadece bir akla geliş olup her zaman bir kadın uğruna yazılmış olmuyor. Yani bize gösteriyor ki bir puro bazen sadece bir purodur.
