Şeyma Çiçek
@Symcick
Bursa
175 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Bu tam bir mistifikasyon. Marka giyerek sürüden ayrıldığını sanıyorsun. Farkı fark edin, diyorsun. Heyhat! Bu aldanışın daniskası. Gerçekte sen de bu markanın bir neferi oluyorsun.
Biz böyleyiz işte, ikinci el bir hayata evet demişiz. Varoluşçuluk, sürrealizm, bugün için postmodernizm hep öyle. Çıkara çıkara Türk Einstein'ını, Sivaslı Sindy'yi çıkarıyoruz. Gelişen bir şehrimi Doğu'nun Paris'i" ilan ediyoruz.
Şehirlerin silüeti onun hangi esasa, fikre, inanca güce, medeniyet ve estetiğe mensup olduğunu ortaya koyar. Eski şehirler dünyanın her yerinde dinî düşüncenin, inancın silüetini taşırlar. Budist lerin pagodaları, mabetleri; Hıristiyanların katedral ve çan kuleleri, Müslümanların kubbe ve minareleri, paganların piramitleri...
Batsın bu dünya diyeceğim geliyor.
Bir yer, bir şey turistik oldu mu çek kuyruğunu. O artık sirk aslanı sayılır. Hayatımızdan çıkıp gitmiştir.
...
Hayatımız. Öyle bir şey kaldı mı?
Doğru dediğimiz ve kabullendiğimiz toplumun bize dayattığı her şey iyi miydi?
Kalıplaşmış düşüncelerle sürüklediğimiz bu dünyada gerçeklerden bir haber yaşarken tüm gerçekler aslında etrafımızda çevrili değil miydi?
Sanki gözlerimiz kapalı kulaklarımız işitmiyordu ve biz olan biteni bilmiyorduk ya da bilmezden geliyorduk.
Toplumun doğrularını benimseyerek kolay yolu seçtiğimiz sanıyor fakat en büyük çıkmaza girdiğimizi fark etmiyorduk.
İşin sonunda dönülmez bir yola saptığımızda her şey için çok geç oluyor ve pişman olsakta oraya hapsoluyorduk.
Bize gösterileni yapmaya alıştığımızdan kendi farkındalıklarımızı yok sayıyorduk.
Oysa hayat başkalarına göre yaşayamayacak kadar kısa ve acımasızdı.
Kendi idellerimizin peşinden gitsek peki?
Bize cesaret verir ve imkansız gibi görünen olaylarda mücadele edecek isteği kendimizde buluruz. Çünkü kendimiz için mücadele etmek içimizdeki gücü uyandırır.
Başkalarının idealleri ise bizi birer pasif kukladan daha ileri götüremez.