Hakan Günday’ın dokuzuncu ve son romanı. Aslında Çizgi-roman demek daha yerinde olur sanırım.
Sonu ölüm gibi biten bir kitap. Ne olursa olsun, hangi hayal kurulursa kurulsun sonu hep kötü bitiyor. Ölüm gibi. Ne hayatlar yaşanılırsa yaşanılsın, ne mevki ve makamlar kazanılırsa kazanılsın sonunda er ya da geç öleceksin ve kocaman bir sıfır olacaksın!
Kinyas ve Kayra’da sanırım böyle bir şeyden bahsedilmişti “Yarar yok bu dünyada, ölüm varsa yarar yok. Ölüm bütün sihri bozar...”
Ve son olarak kitap dışı küçük bir alıntıyla bitirmek istiyorum incelemeyi.
Varlığın varlığının nedeni; Hiç!
Beyaz bir şeyler arayanlar kişisel gelişim kitabı felan okusun, çünkü bu kitabın tek beyaz kısmı sayfaları. Anlamların hepsi kelimeler gibi siyah. Caraco kusmuş, bize de “bakın kusmuğum burada, haydi gelin de biraz da sizin midenizi bulandırayım” der gibi bir eser bırakıp gitmiş.
PostmodernEdebiyat
Harika bir kitap ve modern çağın öfkesini kusan bir yazar. Diğer kitaplarına da bakmanızı tavsiye ederim. Ama önceliğin Kinyas ve Kayra olmalı. Sakin bir ortamda ve sakin bir kafayla okumanızı tavsiye ederim.