Öncelikle Vincent Van Gogh hakkında birçok okuma ve araştırma yapmış biri olarak bu kitabı okumam şartı. Uzun bir zaman aklımın köşesindeydi ve sonunda tesadüfen başka bir kitabı almak için gittiğim fuardan kendisi ile çıktım. Kitap, Vincent ve kardeşi Theo'nun 17 senelik mektuplaşmasını içeriyor. Bu mektuplar arasında Vincent'a ait o kadar çok şey buluyor ki insan... Özellikle Theo ile Vincent arasındaki bağ beni çok kıskanırdı. Theo'nun kardeşine her zaman desteklemesini Vincent'ın kardeşini sürekli övmesini okurken bir an abimle olan ilişkim aklıma geldi... açıkçası kitaba başladığımda Vincent'ın akıl sağlığını yitirirken mektuplarda farklı davranacağını düşünmüştüm ama Vincent en zor durumda bile mektuplarda iyimser ve sevgi dolu diliyle karşı karşıyayız. Bir çizer olarak Vincent'ın bu çizim aşkı, çalışkanlığı okudukça kendimden utandım.Vincent'ın hayatı boyunca bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar resim sattığını düşünürsek bu motivasyon nereden içine doğuyor!? Sonlara doğru yaklaştıkça içimde bir burukluk vardı çünkü sonunun nasıl biteceğini biliyordum. Son mektuba geldiğimi anlayınca içime bir hüzün oturdu vee uzun bir süre kalkmadı... Theo ile Vincent 6 ay sonra kavuştular ve Theo geride Jo ile küçük Vincent'ı bırakdı. İyi okumalar dilerim -=☆

Edebiyat