Gregor, sanki Kafka'nın "Babaya Mektup" kitabından fırlamış bir karakter gibiydi. Babasından tiksinmiş, babası tarafından aşağılanmış, değer görmemiş bir insanın bir böceğe dönüşümü, kendisini bir hiç olarak görüşünün hikayesi Gregor'un hayatı... Peki ya herkesin Gregor'a bir şeyler yakıştırmasına rağmen sadece annesinin gözyaşları ile hüznünü dile getirmesi, bize yine anneliğin yüceliğini gösteriyor... Gregor'un hazin sonu ve ailenin hayata yine umutla bakabilmesi, insanın yaşama tutunabilmesi için bahaneler araması gerektiğinin bir göstergesi. Her şey olabilir hayatımızda ama yaşam devam ediyor...