Hamit kızıltaş
@THETURK
24.Bölüm ŞAFAK
Umma kendine gelmişti uyandığında ölen arkadaşları taşlarla üzerleri kapatılmış hepsi yan yana getirilmişti yapacak hiç bir şeyi yoktu onlar için umma ilerlemekten vazgeçti matruka vadisine dönmeye karar verdi. Belki herşey yoluna girmiştir ümidi ile Todanlılara isterlerse gitmelerini geldiği yoldan geri dönüp kendi vadisine döneceğini söyledi ama todanlılar ona inanmıştı yolcuları boyunca ummaya daha çok inanmış daha çok güvenmişlerdi ummanın doğru kararları onları hayatta tutmuştu ve umma ile birlikte hareket edeceklerini söylediler ama kendi vadisine dönmeden önce Todan kabilesine götürmek istediler ummayı neler olup bittiğini görmek istediler onlarda uzun zamandır kabilelerinden uzaktaydılar ve gidecekleri güdergah zaten Todan kabilesinin olduğu taraftaydı umma kabul etti ama kendi kendine gülen değişik hallere giren bir yapı içindeydi umma aklını kaybetmiş bir hal daha hırçın bir haldi ama yinede kararlarına hakimdi ne yapacağını bilen duruşu yüzünden eksilmemişti todanlıları izliyordu umma onların kabilesinde ne görecekti hayatta olan varmıydı yada herşey düzelmişmiydi geride kalanlar peki onlar için durum neydi hiç bir şey bilmiyordu bildiği tek bir şey vardı ve tek bir amaç yaşamak geçtikleri yolları daha iyi biliyorlar adımlar yere daha sağlam basıyordu kendilerine güvenleri tamdı sanki koca bir evrende yaşayan son insanlar olanlarmışçasına öz güvenle todanlılar heyecanlıydı kabilelerindekileri görmek için sabırsızlanıyorlardı günlerce yürüdüler ve Todanlılar bir birleri arasında gülüşmeye başladılar umma anlamıştı kabilelerine yaklaşmışlardı nasıl karşılanacağını ne ile karşılaşacağını bilmiyor ama kendinden öylesine emindiki ne olursa olsun başaracağına inanıyordu kabileye yaklaştılar ve hiç bir. Şey bekledikleri gibi olmadı onları gören sağ kalanlar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Çocuklar boyama kitabı değildir, onları en sevdiğin renge boyayamazsın."
