Tabudcu
@Tabudcu
57 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Bazen acılar anlatılmaz,bazen de anılar yaşanmadan anlaşılmazYaşamla Ölüm Arasında
Başsız bir aileni katletmek kolaydır.Niçin derseniz koruyacak kimseleri kalmamışdır.Bir Vatanı ikiye ayırmak ise zordur.En kolay yolu ise halkına divan tutmakdan başlar.Hocalı soyqırımı bu kitabı ele almış.26.02.1992 yılında ermeni kondorma birliyi Hocalıya aniden baskın yaparak bütün Hocalı ahalisini katletdiyor.Ormana kaçmakla kurtulduğunu sanan aile,kendini kızını öldürüb,karısına tecavüz etmesinler diye onuda öldürürken öldürülen bir yiğit babadan kalanlar bu.ermeni esirliğinde kalmış orda yıllarca işgence ve zorbalık görmüş anne ve oğul bir sınava tabi tutuluyo.Oğul Baküye gelib burayıda ele geçirmek için ermenilere yardım edecek,karşılığında annesi yaşayacaktdı.Yaşamadı,yaşayamadı.Oğlu hain damgası yerken yaşamak haram olurdu.Leopard lakablı Casus kadını kurtarmka için ermeni bölgesine girsede,kadın ben oraya gidersem Hocalım kan ağlar.İntihar eden kadın,oğlunun hainliğinide kurtarıyor.Leopard Saidin yardımıyla ermeni daşnak birliyini çökertib,vatana kendini kazandırıyor.Kitabın en can alıcı yeri zaten yaşamla,yaşayanlar arasında farkı anlatıyordu.Hocalı büyük bir soykırım tarihi boyunca susdularki kanayan yaramız taşıb büyümesin.Bazen acılar anlatılmaz,bazen de anılar yaşanmadan anlaşılmaz.Ölümü arulamak için yaşarken ölmeli insan.Halkım için susma.
İnsanı ahlakından tanır Ya RabbAhlâk
-Bu tür kavramlar Ceza Kanununda dikkate alınmaz.
- Başka bir kanun-ahlak kuralları vardır.
Beni gülüşünle hatırlaHayata Dair
Kiçik bir çoçukken yaşayamadın.Büyürken içindeki küçük haylazda büyüdü.Onu öldüremezsin zaten öyle bir lüskümüzde yok.Ama Kanserde olmasın be adın.Minik hormon olsun.Bizi pislikle tanışdır,ama öldürme ne olursun.Hazelın bütün hayyeleri öldürüb gidemezsin be küçük haylaz.O gün annesi ısrar etmese bir daha yaşamak için yaşamazdı Hazel.Tanışdığı çoçuk kararsız diğildi.Çünkü gördüğü en güzel ölüydü Hazel.Elini bile dokunmak,onu bir an kan akışını hızlandırıyordu.En çok mutlu olmağl diğil.Onunla olmağı sever insan.Hazelın yıkılmış şatosunu,onun gülüşü ile yeniden yapılandıran çoçukdu O.Tek bacaklı,demir görekemli çoçuk.Çoçuk dediğime bakmayın.Arkadaşı üzülüyo diye,o ağlarken kendi gözünden yaş aktırıb arkadaşını güldürdü.Ölümünü duyduğu an Kanındakı aşkına seslendi.Onu kurtarmayacağını biliyodu,ama onuda unutamazdı kalbinde.Hazel o iflah olmaz,Yazardan kitabı diğil bir hayatın sonunu sormuşdu.Çünkü biliyordu o kız,kurtulursa Hazel kurtula bileceğini.Yazar yapamazdı kendi hayatı,karnındakı kelebek gibi yaşatdığı kızı ölürken Hazelı umudlandırıb gidemezdi.Aqustus kendi ölüm seromisinde bile mutluydu.Yanında arkadaşı,göğüsünde kalb atışını duyan kadını vardı.Kadın diyorum,çünkü Hazel o gün büğüdü.Ölmek en çok sana yakışmadı.Hazelın kalbindeki Aqustus.
